ะเดียวกันฉินเฉาก็ใช้กระบี่หยินหยางราชันย์มารแทงเข้าไปในท้องน้อยของตัวเองทันที“โอ้! เจ้าทำร้ายตัวเองทำไม! ไม่นะ!”เมื่อเห็นความเคลื่อนไหวของฉินเฉา ซวนหยวนเย่หยู่ก็หวาดกลัวขึ้นมา“ข้ามีกระบี่เทพ กระบี่หยินหยางราชันย์มาร! วิชากระบี่ลับกระบี่หยินหยางราชันย์มาร!”ฉินเฉาไม่ได้ทำร้ายตัวเองแต่อย่างใด เขาเพียงแค่ส่งกระบี่เข้ามาในร่างกายทันใดนั้นสายลมก็โหมกระหน˹าคมกระบี่ก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดลอยรอบตัวฉินเฉา“พลังที่แข็งแกร่ง…..”ซวนหยวนเย่หยู่ที่อยู่ด้านนอกสัมผัสได้ว่าพลังนั้นแข็งแกร่งมากเธออดไม่ได้ที่จะเอามือบังหน้าผากแล้วพูดออกมา“สลายไปซะ!”ฉินเฉาตะโกนออกมา จากนั้นเขาก็เหมือนเม่นที่ปล่อยหนามออกมาจากร่างกาย กระบี่สีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกไปทันทีกระบี่เหล่านี้พุ่งเข้าโจมตีม่านพลังแสงของอาคมสี่สัตว์เทพไม่หยุดม่านพลังเปล่งแสงออกมา ซวนหยวนเย่หยู่เบิกตากว้างเธอแทบจะไม่เห็นตัวฉินเฉา สิ่งที่เห็นมีเพียงแค่กระบี่สีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนเท่านั้น มันระเบิดพลังออกมาอย่างต่อเนื่อง และโจมตีไปยังอาคมสี่สัตว์เทพตรงหน้าเธอ ซึ่งดูน่าสะพรึงกลัวมากทันใดนั้นรูปปั้นมังกรเขียวที่อยู่ข้าง ๆ เธอก็สั่นไหวจากนั้นรอยแตกร้าวพลันปรากฏชัดเจนบนรูปปั้นรอยร้าวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็วจนแผ่ไปทั่วทั้งรูปปั้น“อา อาคมสี่สัตว์เทพจะถูกทำลายงั้นเหรอ?”
