ฉันล่องหนมาที่นี่”“แต่ข้าแอบออกไปกับคุณชายไม่ได้…”ฮัวเหนียงส่ายหน้า เธอยื่นแขนออกมาและดึงแขนเสื้อสีสันสดใสขึ้นไปเพื่อเผยให้เห็นข้อมือขาวเนียนบนข้อมือของเธอสวมใส่กำไลรูปมังกรขนาดเล็กเอาไว้“นี่คือลายมังกรดำที่ศิษย์พี่หญิงตงฟางให้ข้าเอาไว้ หากข้าออกจากยอดเขาหมอกเมื่อไหร่ ลายมังกรดำจะกลายเป็นมังกรที่บินขึ้นฟ้าและร้องคำรามแผดเสียงเตือนทันที”“ใครบอกว่าพวกเราจะแอบออกไปกันล่ะ?”ฉินเฉายิ้ม “ในเมื่อจู่หลงซ่างเหรินเป็นคนใจกว้างและจัดงานแต่งงานกับเธออย่างยิ่งใหญ่ ถ้าอย่างนั้นฉันก็มองข้ามมันไปไม่ได้ ฉันเองก็ต้องขโมยตัวเธอมาอย่างยิ่งใหญ่เหมือนกัน”“ได้ยังไงกัน!”ฮัวเหนียงส่ายหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า “คุณชายคงไม่รู้ว่าจู่หลงซ่างเหรินเป็นปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ในขั้นประกายแสง แต่ยังไม่ต้องพูดถึงเขาบนยอดเขาหมอกแห่งนี้มีปรมาจารย์จำนวนมากมายนับไม่ถ้วน ไหนจะมีคนที่อยู่ในขั้นกายทองคำอีกจำนวนมาก จู่หลงซ่างเหรินแต่งงานกับข้าเช่นนี้จะต้องมีปรมาจารย์มาที่นี่มากมายอยู่แล้ว หากคุณชายจะพาข้าออกไปจะต้องลำบากเป็นแน่…”“ฉันจะจัดการกับมันด้วยความยากลำบากเอง!”ฉินเฉายืนขึ้นและกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ “ฉันเป็นผู้ฝึกตนในเส้นทางปีศาจ หากเจอกับสถานที่อันตราย ฉันก็ยิ่งชอบไปที่นั่น! หากมีเรื่องอันตราย ฉันก็ยิ่งชอบเข้าไปหา! หากคนทั้งโลกจะมาหยุดฉัน ฉันก็ไม่สนใจว่าจะต้องเป็นศัตรูกับคนทั้งโลก! ฮัวเหนียง เธอจงเชื่อมั่นในสิ่งที่ฉันเป็นแ
