หกนิกายด้วย ยอดเขาหมอกแห่งนี้มีมาตั้ งแต่สมัยโบราณ คราวนี้เป็นช่วงเวลา แห่งความสุขของจู่หลงซ่างเหริน ตามกฎแล้วหากหกนิกายในเส้นทาง ปีศาจไม่สร้างความวุ่นวาย สํานักในเส้นทางธรรมก็ไม่ควรไปยั่ วยุ ทุกคนต่างอยู่ร่วมกันอย่างสงบ จะมีเพียงแค่การฆ่าฟันกันผ่าน สายตาเท่านั ้ น ฉินเฉาเห็นแม้กระทั่ งคนในนิกายหลัวซา โม่หลิงและเสี่ยวไป๋เป็น ผู้นําศิษย์ในนิกายเข้ามายืนพูดคุยกับหูชิง ส่วนนิกายเหยียนลั่ วที่ยังซ่อนตัวอยู่ก็ไม่ได้ปรากฏตัว ในตอนนี้มีกองกําลังลึกลับอยู่มากมาย เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกมัน คิดจะทําอะไร “ไป๋เจิ้ ง คืนนี้เจ้ากับศิษย์ของเจ้าพักที่นี่เถิด วันพรุ่งนี้คือวันที่จู่หลง ซ่างเหรินจะแต่งงาน เมื่อถึงเวลานั้ นทุกคงจะมีชีวิตชีวากันมาก ไม่รู้ว่า เจ้าเคยเห็นฮัวเหนียงมาก่อนหรือเปล่า เธอเป็นผู้หญิงที่งดงามมากจริง ๆ ตอนนี้ข้าไม่คุยกับเจ้าแล้ว ข้าต้องไปตําหนักประจิมเพื่อหาสมุนไพร สักสองสามชนิดมาสกัดยา” หนานกงกล่าวก่อนจะเดินจากไปอย่างอิ่ มเอมใจ “พี่ใหญ่หนานกง!” แต่ในขณะนั้ นเองไป๋เย่ก็ได้ยกมือขึ้ นมา และตะโกนเรียกให้เขา หยุดทันที “มีอะไรเหรอ?” “นั่ น… พี่ใหญ่หนานกง….. หากท่านพบเป่ยกงป้าเทียน…รบกวน ท่านฝากข้อความให้ข้าที” “อืม เชิญเจ้าพูด” “นั่ น… หากท่านพบเป่ยกงป้าเทียน ช่วยบอกเขาทีว่าไป๋เย่แห่ง สํานักเซียนทองคํามาถึงที่นี่แล้ว” “หากข้าพบเขา ข้าจะบอกเขาให้ เจ้าวางใจได้” หนานกงไม่คิดอะไรมาก จากนั
