มีค่ามาก ที่สุด แต่ตงฟางอิ๋ งไม่โง่ ในแต่ละครั้ งเธอได้ใช้ทุกวิถีทางที่จะทําให้ชาย ชราผู้นี้ปลดปล่อยมันออกมาในที่สุด คราวนี้น่ากลัวว่าเธอคงได้ต่อสู้อย่างดุเดือดอีกครั้ ง ท่ามกลางสายตาอันเป็นประกายของผู้คนในตําหนักบูรพา ตง ฟางอิ๋ งเดินเคียงคู่กับจู่หลงซ่างเหรินไปยังตําหนัก ตําหนักบูรพาแห่งนี้คือที่อยู่อาศัยของตระกูลตงฟาง และนอกจาก ตระกูลตงฟางแล้ว ตําหนักที่หรูหรามากที่สุดของที่นี่ก็คือที่พํานักของจู่ หลงซ่างเหริน ตงฟางอิ๋ งไม่รู้ว่าเธอมาที่นี่กี่ครั้ งกี่หนแล้ว และในทุกครั้ งที่มาเธอ จะต้องทนกล�ากลืนฝืนอาการคลื่นไส้ในยามที่ต้องมีความสัมพันธ์กับ ชายชราอัปลักษณ์ผู้นี้ เธอไม่มีความรู้สึกใด ๆ กับชายชราอัปลักษณ์ผู้นี้เลยแม้แต่น้อย เธอจะต้องเล่นละครทุกครั ้ งในยามที่เธอถูกกดลงกับโต๊ะแปดเซียน ตงฟางอิ๋ งตัวสั่ น ในขณะที่กําลังคิดอยู่นั้ นหัวใจของเธอก็เหมือนถูก ไฟฟ้าช็อต ไม่รู้ว่าทําไมในหัวของเธอกลับคิดถึงชายอีกคนหนึ่งขึ ้ นมา ชายผู้ทรงพลังคนนั ้ นถือกระบี่สีดํา สวมใส่เสื้อโค้ตกันลมสีดํา บน ใบหน้าของเขาประดับรอยยิ้ มเอาไว้ เขาคือประมุขนิกายหลัวซาอย่างนั ้ นเหรอ? ปีศาจร้ายผู้นั ้ นก็ยังคงเป็นผู้ชาย แต่น่าเสียดายที่พลังของเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจู่หลงซ่างเหริน ฮัวเหนียงถูกลิขิตให้เป็นผู้หญิงของจู่หลงซ่างเหรินแล้ว ตัวเธอเองก็เหมือนกัน….. บนโลกนี้ไม่มีใครที่จะมาช่วยได้อีกแล้ว! ตงฟางอิ๋ งอยากจะให้ม
