ัวข้าที่นี่ เขาจะต้องหมอบอยู่ที่ยอดเขาหมอก แห่งนี้แน่นอน โอ้ ข้าได้ทําบาปลงไปแล้ว…..” “ศิษย์พี่ ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล” งูขาวกล่าวแนะนําว่า “ฉินเฉาแข็งแกร่งมาก ศิษย์พี่เชื่อมั่ นในตัว เขาบ้างเถอะ” “ไม่ใช่ว่าข้าไม่เชื่อมั่ นในตัวเขา แต่จู่หลงซ่างเหรินนั ้ นแข็งแกร่ง เกินไป” ฮัวเหนียงส่ายหน้า “จู่หลงซ่างเหรินเป็นผู้นําของผู้อาวุโสทั้ งสี่ พลัง ของเขาไม่ใช่สิ่ งที่คนธรรมดาจะจินตนาการได้ คราวนี้ฉินเฉาจะต้อง เผชิญกับหายนะแล้ว… ไม่ดีแน่ เจ้ารีบลงจากเขาไปขวางทางเขาเร็ว เข้า! อย่าให้เขาขึ ้นมาที่นี่ได้เด็ดขาด!” ฮัวเหนียงกล่าว พลางทําท่าจะเปิดหน้าต่าง “เฮ้ ศิษย์พี่ อย่าโยนฉันออกไป” งูขาวเลื้อยมาพันข้อมือของฮัวเหนียงให้แน่นขึ้ น “ตอนนี้มันสาย เกินไปแล้ว หากลองคํานวณวันดู ฉินเฉาคงจะขึ้ นเขามาแล้ว! และบางที ตอนนี้เขาอาจจะอยู่บนยอดเขาหมอกแล้วก็ได้!”
