“เจ้าพูดจริงหรือเปล่า?” ฮัวเหนียงเป็นกังวล “เจ้าไม่ได้แค่เดาเอาเองใช่มั้ ย?” “ฉันจะเดาเอาเองได้ยังไง มันเป็นเรื่องจริง” งูขาวม้วนหางพันรอบข้อมือของฮัวเหนียง “นี่เป็นสิ่ งที่ตระกูลของ สามีของฉันได้บอกฉันเอาไว้ ก่อนที่เขาจะออกเดินทาง เขาได้ให้เพลิง โพธิสัตว์เป็นของขวัญเพื่อช่วยสนับสนุนคู่ของเราด้วย” “อะ อะไรกัน…” ฮัวเหนียงรู้สึกหน้ามืดไปหมด ร่างทั้ งร่างพลันอ่อนแรงจนต้องพิง เก้าอี้ “คราวนี้พวกเจ้า… จะฆ่าฉินเฉา…..” “จะไปทําได้ยังไงล่ะ!” งูขาวตัวน้อยเลื้อยขึ้นมาอยู่ที่ไหล่ของศิษย์พี่ “ศิษย์พี่ดูถูกฉินเฉา เกินไปแล้ว ตอนนี้เขาเป็นประมุขนิกายหลัวซา พลังของเขาแข็งแกร่ง มาก ครั ้ งก่อนที่เปิดนิกายเขาก็ขับไล่แปดสํานักออกไปจนกระเจิง” “โอ้ แปดสํานักที่ว่ายังไม่ส่งปรมาจารย์ที่แท้จริงออกมาน่ะสิ” ฮัวเหนียงถอนหายใจ เพียงแค่คิดในใจก็พลันว่างเปล่า “บนยอด เขาหมอกแห่งนี้มีจู่หลงซ่างเหรินอยู่ หากฉินเฉามาชิงตัวข้าไป จู่หลง ซ่างเหรินจะต้องไม่ปล่อยเอาไว้แน่” “ฉันอยากจะซัดจู่หลงซ่างเหรินสักครั ้ งก่อนจริง ๆ” ไป๋เจี่ยวเจียวกล่าวว่า “ใครให้ตาเฒ่าตัวเหม็นคนนี้มาแต่งงานกับ ศิษย์พี่ของฉันกัน” “เจ้าก็พูดไป” ฮัวเหนียงขมวดคิ้ วสีดําสนิทของเธอ “จู่หลงซ่างเหรินเป็น ปรมาจารย์ใหญ่ขั้ นประกายแสง ส่วนฉินเฉา ถึงแม้ว่าเขาจะมีพรสวรรค์ ที่ยอดเยี่ยมและถือครองแก่นปีศาจ แต่ก็ยังอยู่ห่างชั้ นกับขั ้ นประกาย แสงนัก หากเขามาชิงต
