้อมกันในที่สุดทั่วทั้งเนินเขาถูกแช่แข็งทันที“เป็นพลังของสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งนัก…..”ชิวเฟิงหลานลุกขึ้นมาจากพื้นหิมะพร้อมกัดฟันพูดสัตว์ประหลาดสาวตนนี้มีพลังที่แตกต่างไปจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง“ฮิ ๆ คราวนี้เจ้าไม่มีกระบี่แล้ว ดูซิว่าเจ้าจะยังอาละวาดได้ยังไง”จีหยวนหยวนมองชิวเฟิงหลานและกล่าวเย้ยหยันใส่เขา“ศิษย์น้องสาม พวกเราจะต่อสู้ด้วย!”หลี่เหว่ยหลงถือกระบี่เอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง และพยุงท่านอาจารย์ไว้บนหลังด้วยมืออีกข้าง เข้ามายืนข้างชิวเฟิงหลานอย่างหนักแน่น“ใช่ พวกเราจะสู้กับพวกมัน! อย่าให้ใครมาดูหมิ่นสำนักเซียนทองคำของพวกเราได้!”เหอเจิ้นหยู่ถือกระบี่อยู่ด้านข้าง“ศิษย์พี่สาม ข้าจะไม่ทิ้งท่านให้อยู่คนเดียว!”ถึงแม้ว่าเหมยหย่าจะกลัว แต่เธอก็ก้าวเข้ามายืนอยู่ด้านซ้ายของชิวเฟิงหลาน“ทำให้พวกมันได้รู้ซึ้งซะ ว่าสำนักเซียนทองคำไม่ได้ใจดี”ไป๋เย่กัดฟัน เธอรู้ดีว่าวันนี้จะต้องเป็นวันที่ยากลำบากแน่“…..”หวางเหล่ยไม่ได้กล่าวอะไร แต่กระบี่ในมือของเขาเปล่งประกายสีทองออกมา“จัดการพวกมันซะ! นอกจากไป๋เจิ้ง จงฆ่าผู้อื่นให้หมด!”จีหยวนหยวนสั่งการ เหล่าชายชุดดำพุ่งเข้าไปอย่างโหดเหี้ยมทันทีคราวนี้ชิวเฟิงหลานไม่มีอาวุธ ประสิทธิภาพการต่อสู้ของสำนักเซียนทองคำจึงลดลงไปอยู่มากท่ามกลางความขัดแย้งที่เกิดขึ้นนั้น ฉินเฉาพุ่งเข้ามาอยู่ด้านหน้าชิวเฟิงหลานทันที“เป็นผู้ฝึกตนวิถีกระบี่ แล้วจะไม่มีกระบี่ได้ยังไง”เขากล
