ับมีมังกรอยู่ในร่างกายมันกระโจนไปมาอยู่ต่อเนื่อง หากไม่ใช่เพราะเขาฝืนบังคับกดลมปราณเอาไว้ บางทีแม้แต่การพูดก็อาจจะมีปัญหา“เหอะ!”จางยู่หมิ่นกล่าวเย้ยหยันและผลักศิษย์ออกไป “หากใช้นามสกุลไป๋ก็ควรที่จะมีพลังมาสู้กันอีกรอบ!”เขากล่าวก่อนจะก้าวออกไปด้านหน้าสีหน้าของไป๋เจิ้งเปลี่ยนไปเล็กน้อยเขาต่อสู้อีกรอบไม่ได้แล้วจางยู่หมิ่นแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวเหรอ? วิชาราชสีห์ทองคำพิโรธของเขาโจมตีอีกฝ่ายไม่โดนหรือไง?แต่จางยู่หมิ่นที่กำลังจะก้าวเข้ามาอีกก้าวก็แข้งขาอ่อนแรงจนต้องคุกเข่าลงกับพื้นไปทันทีเขาหอบหายใจออกมา แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวพลังของเขากำลังไหลออกไปอย่างรวดเร็ว“รีบดึงกระบี่ออกจากร่างกายของนายเถอะ…”ฉินเฉาอดเอ่ยเตือนไม่ได้ “หากใช้เวลาเพิ่มอีกสักนิด น่ากลัวว่านายคงจะถูกตามทันแล้ว”กระบี่ปทุมพิสุทธิ์นั้นแข็งแกร่งมากพลังพุทธะอันบริสุทธิ์บนกระบี่สามารถชำระล้างร่างกายและวิญญาณของศัตรูได้อย่างต่อเนื่องหากไม่ดึงออกมาให้ทันเวลาล่ะก็ การจากไปก็อยู่ไม่ไกลแล้วจางยู่หมิ่นเปลี่ยนสีหน้าครั้งใหญ่ เขารีบอดทนต่อความเจ็บปวดและดึงกระบี่สองถึงสามเล่มออกมาทันทีเมื่อกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ถูกดึงออกมาจากร่างกายก็หายลับไปในอากาศทันทีเลือดของเขาเริ่มไหลออกมา จางยู่หมิ่นรีบใช้ลมปราณกดบาดแผลเอาไว้และเพ่งไปยังจุดฝังเข็มอีกหลายจุดเพื่อห้ามเลือดทั้งหมด“เจ้า เจ้าใช้กระบี่แบบไหนกัน…”“ก็แค่กระบี่พุทธะเท่านั้น”ฉินเฉาโบกกระ
