งเจ้าสำนัก!”“รับทราบ!”ศิษย์ทั้งหลายพากันชักกระบี่ออกมาคอยปกป้องเจ้าสำนักหิมะเริ่มหนาขึ้นเรื่อย ๆ และบดบังสายตาของทุกคนอย่างรวดเร็วแต่ในขณะนั้นเองศิษย์จากสำนักหลงโหยวที่อยู่ข้าง ๆ ก็ส่งเสียงร้องออกมาอย่างน่าสงสารทันที“ศิษย์น้องหก เกิดอะไรขึ้น!”“ศิษย์น้องหก!”“อ๊าก!”“ศิษย์น้องเจ็ด!”“บัดซบ ศิษย์น้องเจ็ดก็บาดเจ็บไปด้วย! นี่มันผีสางอะไรกัน!”ในขณะนั้นเอง ท่ามกลางความโกลาหลนั้นฉินเฉาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่กำลังใกล้เข้ามา“ทุกคนระวัง มันกำลังจะมาแล้ว”ฉินเฉาเอ่ยเตือนแต่ในขณะนั้นเอง เหอเจิ้นหยู่ก็อุทานออกมา“นี่มัน! อ๊าก!”เขาวาดกระบี่เพื่อที่จะเรียกสิงโตทองคำ แต่ยังไม่ทันที่สิงโตจะเป็นรูปเป็นร่าง เงาของร่างร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลัง และใช้กรงเล็บข่วนแผ่นหลังของเขา“ไอ้สัตว์ประหลาดเลวทราม ตายอย่างทรมานไปซะ!”พื้นฐานการฝึกตนของชิวเฟิงหลานค่อนข้างสูง เธอหันไปฟันกระบี่จากนั้นสิงโตสีทองก็กระโจนเข้าไปใส่ร่างสีขาวร่างนั้น“โฮกกก!”ลิงหิมะพุ่งไปอยู่อีกด้าน มันเหยียบพื้นหิมะและตบหน้าอกตัวเองจากหิมะที่กำลังตกหนักอยู่ทั่วทุกที่ก็พลันหยุดอย่างประหลาดจากนั้นเกล็ดหิมะก็หมุนวนอยู่ทั่วแล้วพุ่งเข้าไปรวมกันที่ร่างของลิงหิมะในไม่ช้าทอร์นาโดสีขาวก็พลันเกิดขึ้นในบริเวณนี้ทุกคนประหลาดใจมาก พวกเขามองไปยังทอร์นาโดสีขาวแล้วพูดออกมา“มันจะทำอะไร…..”เหมยหย่าอดถามขึ้นมาไม่ได้“พลังของมันแข็งแกร่งขึ้น…”สีหน้าชิงเฟิงหลา
