รวมกันเป็นสิบตัวก็กระโดดเข้ามาอยู่ข้าง ๆ ไป๋เจิ้งและพุ่งเข้าไปยังกรงเล็บมังกรของอีกฝ่ายทันทีตูม!กรงเล็บมังกรปลิดหัวของสิงโตไปสามถึงสี่หัว แต่มันยังไม่หมดเท่านั้น พวกมันพากันพุ่งตรงเข้าไปกัดทำลายกรงเล็บนั้นร่างของมังกรที่อยู่บนท้องฟ้าสั่นสะท้าน “ไป๋เจิ้ง เป็นเพลงกระบี่ที่ดี! แต่ขั้นต่อไปนี้ข้าจะแสดงให้ดู! ดูที่ฝ่ามือของข้า!”มังกรยักษ์หันกลับมา ก่อนที่จะทิ้งตัวลงมาอีกครั้งหนึ่งแรงกดดันนี้มหาศาลจนไป๋เจิ้งขมวดคิ้วเขาโคจรลมปราณในร่างกายให้ห่อหุ้มเหนือกระบี่ในมือ“ราชสีห์ทองคำพิโรธ!”สิงโตที่มีขนาดตัวยาวสิบเมตรพุ่งออกมาจากกระบี่ของเขาทันทีสิงโตตัวนี้มีปีกคู่ยักษ์อยู่ด้านหลัง มันแข็งแกร่งกว่าสิงโตตัวก่อน ๆมากตูม!มังกรและสิงโตพุ่งเข้าปะทะกันทำให้เกิดคลื่นพลังลมปราณที่ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง พื้นพลันสั่นสะเทือนจนผู้คนรอบด้านไม่ว่าจะเป็นศิษยานุศิษย์ของสำนักเซียนทองคำ หรือสำนักหลงโหยวเกือบจะล้มลงไปกับพื้นไป๋เจิ้งปลดปล่อยทุกอย่างออกมาแล้วสิงโตกำลังคำรามและขย˺ามังกรมังกรขนาดยักษ์ลิ้มรสชาติของความเจ็บปวด มันตัวสั่นเทาและกระเสือกกระสนโจมตีอยู่ใต้ร่างของสิงโต“อั่ก!”ไป๋เจิ้งที่ใช้พลังไปมหาศาลกระอักเลือดออกมา เขาก้าวถอยหลังไปได้ไม่กี่ก้าวและล้มลงไปโดยมีไป๋เย่คอยช่วยพยุงอยู่ข้าง ๆแต่มังกรตัวนั้นกลับลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง และหันไปโจมตีเหมยหย่าที่อยู่ใกล้ ๆเหมยหย่าหน้าเปลี่ยนสีทันทีหลี่เหว่ยหลงที่อยู่ใกล้ ๆ
