ิงหลาน เจ้าคิดว่ายังไง?”“ข้าเคารพความคิดเห็นของอาจารย์”ชิวเฟิงหลานเอ่ยออกมาเบา ๆฉินเฉาที่อยู่ข้าง ๆ ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาสัมผัสได้นานแล้วว่ารอบ ๆ นี้จะต้องมีสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ซ่อนอยู่ไม่แปลกใจเลยที่สถานที่ตั้งของสำนักจะเป็นสถานที่แห่งโชคลาภในเมื่อมันมีพลังวิญญาณที่อุดมสมบูรณ์ถึงเพียงนี้และการมีอยู่ของวิญญาณรอบ ๆ ก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เช่นกัน“ทุกคนระวังตัวเอาไว้ เหว่ยหลง เจ้าปกป้องศิษย์น้องห้าให้ดี”ไป๋เจิ้งโบกมือ จากนั้นทุกคนก็ชักกระบี่ที่เอวออกมา“ข้าเข้าใจแล้ว ท่านอาจารย์”หลี่เหว่ยหลงพยักหน้า สีหน้าของเขาดูมั่นคง“ไม่ต้องให้ศิษย์พี่ใหญ่มาปกป้องหรอก ข้าเองก็จะสู้!”เหมยหย่ากระโดดลงจากแผ่นหลังของหลี่เหว่ยหลงและชักกระบี่ของเธอออกมา บนกระบี่เล่มนั้นเปล่งแสงสีทองออกมาอย่างแผ่วบาง“ความกล้าหาญของศิษย์น้องหญิงมีมากมายนัก แต่เจ้าคิดถึงพลังของเจ้าเสียก่อนเถอะ อย่ามากลายเป็นภาระของทุกคนเลย”เหอเจิ้นหยู่กล่าวเสียดสีออกมา“ไปให้พ้น ถึงข้าจะตีสัตว์ประหลาดไม่ได้แต่ข้าก็ตีเจ้าได้!”เหมยหย่าจ้องศิษย์พี่สี่ของเธอเขม็ง“หยุดส่งเสียงดังกันได้แล้ว สัตว์ประหลาดอยู่ใกล้ ๆ นี้…”ไป๋เจิ้งกล่าว “ฉินเจินเหริน เจ้าเองก็ระวังตัวเอาไว้ด้วย”“พื้นฐานการฝึกตนต˹าต้อยแบบนี้ ฉันคงจะช่วยอะไรไม่ได้”ฉินเฉาที่อยู่ด้านข้างพูดออกมาว่า “ลำบากสหายลัทธิเต๋าแล้ว”“ไม่เป็นไร แค่ดูพวกเราจัดการมันก็พอ”หลี่เหว่ยหลงโบกมือของเขาไ
