ฟ่านดีกับฝาตั่วมาก”“เธอ… ลืมมันไปเถอะ ไว้ฉันจะพูดเรื่องนี้อีกทีก็แล้วกัน”ความขุ่นเคืองของฉินเฉาปลิวไปด้วยคำพูดของฝาตั่ว“พวกเราจะไม่ให้อภัยนิกายเหยียนลั่วอย่างเด็ดขาด ไม่ว่าจะเพื่อหน้าตาของนิกายหลัวซาของพวกเรา หรือจะเพื่อแก้แค้นให้ศิษย์มากมายในนิกาย จะอภัยให้กับพวกมันไม่ได้แม้แต่น้อย!”“ตามประสงค์ของท่านประมุข!”ศิษยานุศิษย์กล่าวพร้อมกัน“อืม ดีมาก”ฉินเฉาพึงพอใจกับท่าทีของทุกคนเป็นอย่างมาก ความเกลียดชังที่มีร่วมกันจะทำให้สามารถรวมตัวกันไปทำลายล้างศัตรู“นิกายเหยียนลั่วถูกก่อตั้งขึ้นมาหลายพันปี การลบมันทิ้งไปในชั่วข้ามคืนนั้นเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นนับจากวันนี้เป็นต้นไปพวกเราจะต้องเตรียมตัวให้พร้อม โม่หลิง เธอไปขยายนิกายและพัฒนาศักยภาพของผู้มาใหม่ต่อไป เสี่ยวไป๋ เธอไปสั่งการให้องค์กรหลัวซาเริ่มสืบเรื่องในนิกายเหยียนลั่ว ค้นหารังเก่าและจับตาดูความเคลื่อนไหวของพวกมัน”“ค่ะ”โม่หลิงและเสี่ยวไป๋กล่าวรับคำสั่งในขณะที่ฉินเฉากำลังจะสั่งการอะไรบางอย่างอีกครั้ง บนท้องฟ้ากลับมีนกกระเรียนกระดาษสีขาวค่อย ๆ บินโฉบลงมา มันตบปีกเพื่อเรียกร้องความสนใจของทุกคน“พิราบสื่อสารงั้นเหรอ?”โม่หลิงเงยหน้าขึ้นมองนกกระเรียนกระดาษ และยื่นมือออกไปนกกระเรียนกระดาษตบปีกก่อนที่จะบินลงไปยังฝ่ามือขาวเนียน“มันเขียนว่าอะไร?”ฉินเฉารู้ว่านี่คือวิธีการส่งข้อความระหว่างนิกายต่าง ๆ“มันคือบัตรเชิญค่ะ”โม่หลิงกล่าวว่า “บัตรเชิญจากยอดเขาห
