ดังมาจากไหน? หรือที่นี่ยังมีผีเร่ร่อนตนอื่นอีกหรือไง?”เขารู้สึกแปลก ๆ และทันใดนั้นเองดวงตาของแม่นางเจินผู้อ่อนโยนตรงหน้าก็พลันกลายเป็นสีแดงก˹าจากนั้นเส้นผมของเธอก็พุ่งออกไปรัดยมทูตตรงหน้าเอาไว้“เฮ้ย! จู่ ๆ เจ้ากลายเป็นวิญญาณร้ายได้ยังไง!”ยมทูตตกใจมาก เขาพยายามที่จะหลบหนีแต่แม่นางเจินตวัดกรงเล็บเข้าใส่ร่างวิญญาณของยมทูต ทำให้เขาหนีไปอย่างอกสั่นขวัญแขวนวี้ด…..แม่นางเจินยืนนิ่งอยู่กับที่ ดวงตาของเธอเป็นสีแดงก˹า ร่างทั้งร่างพลันดูน่ากลัว“เจ้าคือผลงานที่ข้าสร้างขึ้นมา”กุนซือผู้สวมหน้ากากตัวตลกเดินออกมาจากเงามืด พร้อมกับมู่หว่านชิวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กันเขาวางขลุ่ยเอาไว้ในมือและพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม “แล้วข้าจะปล่อยให้เจ้าจากไปได้ยังไง”ดวงตาของแม่นางเจินพลันสว่างสดใสอีกครั้ง เมื่อเธอมองกุนซือผู้นี้ วิญญาณของเธอก็สั่นสะท้าน“เจ้า เจ้าถึงกับควบคุมข้าให้สังหารยมทูต…..”แม่นางเจินกัดริมฝีปากของเธอบาปนี้ใหญ่หลวงนัก… ถึงแม้ว่าเธอจะเข้าสู่วัฏสงสารก็คงจะต้องไปยังอสูรภูมิหรือเดรัจฉานภูมิอยู่ดี… แล้วเธอจะได้พบกับพระสวามีของเธอได้ยังไง…..“หึ ๆ อันนี้สินะ”กุนซือหยิบหัวกะโหลกออกมาต่อหน้าแม่นางเจินและเริ่มท่องคาถาทันใดนั้นแม่นางเจินก็ร้องคร˹าครวญออกมา วิญญาณของเธอถูกดูดเข้าไปในหัวกะโหลก“ข้าจะใช้เจ้าก่อเรื่องให้มากกว่านี้ หึ ๆ ผีสาวพันปี เลือดแห่งความแค้นของเจ้าจะยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ! ฉินเฉา เจ้ารอวันที่ข้