น…..”ขลุ่ยในมือของมู่หว่านชิวตกลงไปบนพื้น เธอดูเลื่อนลอยไปเล็กน้อย“สิ่งเจ้าทำนั้นก็แค่สร้างอารมณ์เพื่อรบกวนจิตใจเท่านั้น”เสียงหลีหยินเจ้าเก่าดังขึ้นมา “นี่เป็นสิ่งที่พี่สาวไห่ถางของข้าเหลือทิ้งเอาไว้ นายท่าน ครั้งหนึ่งนายท่านเคยใช้วิชานี้ในการสั่งการไป๋เจ๋อด้วยการควบคุมหัวใจ แน่นอนว่าหัวใจของเขาก็ถูกควบคุมเอาไว้ หากเทียบกันแล้วผลลัพธ์นั้นได้ผลดีกว่าผู้หญิงคนนี้มาก หากให้ข้าพูดง่ายๆ ก็คือการห่อหุ้มระฆังเอาไว้ด้วยลมปราณ จากนั้นจึงสั่นลมปราณเพื่อรบกวนจิตใจของฝ่ายตรงข้าม”“เป็นอย่างนี้นี่เอง”ฉินเฉาเข้าใจแจ่มแจ้งในทันที “แล้วทำไมเธอไม่บอกฉันตั้งแต่แรกล่ะ”“ฮิ ๆ เป็นเพราะพี่สาวไห่ถางบอกข้าหลังจากต่อสู้กับไป๋เจ๋อเสร็จแต่ความจำของข้าไม่ดีเลยลืมบอกนายท่านไป”“เอ่อ…”ฉินเฉารู้สึกหดหู่ “แล้วพี่สาวไห่ถางของเธอคือใครล่ะ?”“พี่สาวมาจากเผ่ามังกรลมซึ่งสามารถควบคุมท้องฟ้าได้นอกจากนี้เธอยังเป็นกุญแจสำคัญในการปลดผนึกกำไลเก้ามังกรชั้นที่หนึ่ง แต่ในสี่ชั้นนั้นก็นับว่าหนักหนามาก หากนายท่านอยากจะปลดผนึกก็ยังต้องใช้เวลาอีกนานค่ะ”หลี่หยินพูดขึ้น ก่อนที่ร่างของเธอจะจางลงไปและกลับเข้าไปในกำไลเก้ามังกรร่างที่แท้จริงของเธอตอนนี้กำลังฝึกฝนอยู่ในนิกายหลัวซา ส่วนร่างที่ปรากฏอยู่นี้เป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้นหลีหยินไม่ได้ฝึกตนเพื่อตัวเธอเอง พลังของเธอที่อยู่ในขั้นประกายแสงก็เพียงพอแล้ว หากจะเข้าสู่ขั้นเซียนอมตะ ก็ต้องให้ฉิ
