ียกวิญญาณแห่งนิกายเหยียนลั่วเช่นเดียวกัน“นายท่าน ระวังตัวด้วย!”และในตอนที่ฉินเฉายังไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี ร่างของสาวสวยคนหนึ่งก็ลอยออกมาจากกำไลเก้ามังกรบนข้อมือของฉินเฉาสาวสวยคนนี้สวมเสื้อคลุมตัวยาว เธอคือหลีหยิน หรือธิดามังกรน้อยนั่นเอง“มารน้อยหลัวเต๋อบอกให้ใช้ระฆังค่ะ”เธอยื่นมือออกไปคว้าอากาศที่ว่างเปล่าตรงหน้า จากนั้นระฆังเล็กๆ สีดำก็ปรากฏขึ้นในมือก่อนที่เธอจะเริ่มสั่นมันเสียงระฆังที่มีเสียงดังฟังชัด ก้องไปทั่วสุสานแห่งนี้ทันทีทันใดนั้นฉินเฉาก็สามารถกลับมาควบคุมร่างกายของตัวเองได้อีกครั้ง ลมปราณของเขาเองก็เริ่มโคจรตามปกติ“เป็นไปได้ยังไง!”มู่หว่านชิวตกใจ “เจ้าทำลายการควบคุมของขลุ่ยเรียกวิญญาณของข้าได้ยังไง!”“ใช้เสียงเพื่อสร้างพิษต่อจิตใจของผู้อื่น”อาหลีถือระฆังและแย้มรอยยิ้มอย่างดูหมิ่น “พี่สาวไห่ถางของข้าสิถึงเรียกว่าผู้เชี่ยวชาญตัวจริง แค่กลลวงเล็ก ๆ ของเจ้ามันยังไม่เพียงพอ”“บัดซบ! ข้าไม่เชื่อหรอก!”มู่หว่านชิวไม่ยอมรับในความล้มเหลว หลังจากที่เธอได้ร˹าเรียนสิบแปดบทลงทัณฑ์แห่งนิกายเหยียนลั่ว วิชาขลุ่ยเรียกวิญญาณ เธอก็คิดว่านี่คือวิชาที่ไร้เทียมทานที่สุดในโลกใบนี้แล้วเมื่อมันถูกทำลายเธอจึงไม่เต็มใจยอมรับขลุ่ยถูกจรดที่ริมฝีปากแล้วถูกเป่าอีกครั้งคราวนี้เธอต้องการที่จะควบคุมหลีหยินไปด้วยแต่หลีหยินกลับยืนสั่นระฆัง เสียงของระฆังคลายอิทธิฤทธิ์ของขลุ่ยเรียกวิญญาณอีกครั้งหนึ่ง“ได้ยังไงกั
