าม “ฉันไม่มาต่อรองกับคนตายหรอก”“คนที่ตายในวันนี้จะมีเพียงเจ้าเท่านั้น!”มู่หว่านชิวตาโต “เมื่อเจ้ามาก็ดีแล้ว! ข้าจะฆ่าเจ้าเพื่อเป็นการทำบุญครั้งใหญ่ให้นิกายเหยียนลั่ว! เมื่อเวลานั้นมาถึง ท่านประมุขจะต้องมีความสุขไปกับข้าอย่างแน่นอน!”“ฮ่า ๆ ๆ ตลกจริง ๆ”ฉินเฉาอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ประมุขของเธอเจอแบบนี้ยังต้องวิ่งหนีจนหางจุกตูด แต่ศิษย์ตัวเล็ก ๆ อย่างเธอกลับกล้าพูดจาโอ้อวด!”“เหอะ นั่นคือเมื่อก่อนเท่านั้น!”มู่หว่านชิวหยิบขลุ่ยของเธอออกมา “นิกายเหยียนลั่วในตอนนี้ไม่เหมือนในอดีตอีกต่อไปแล้ว! เอาท่านี้ไปกินซะ!”เธอวางขลุ่ยจรดเอาไว้บนปาก ก่อนที่ริมฝีปากสีแดงของเธอจะเป่ามันเบา ๆเสียงขลุ่ยที่ไม่ปกตินี้ดังก้องไปทั่วสุสานทันทีฉินเฉาไม่ได้สนใจอะไรตั้งแต่ทีแรก หลังจากที่เขาเล่นงานนิกายเหยียนลั่วอยู่หลายต่อหลายครั้ง พวกเขาก็หันมาฝึกศพแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่หลังจากที่ได้ยินเสียงขลุ่ยนี้ไป เขาก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้องเสียงของขลุ่ยกำลังควบคุมลมปราณในร่างกายของเขาอยู่ดูเหมือนว่าลมปราณในร่างกายจะเริ่มกลายเป็นโครงกระดูก มันเริ่มควบคุมทุกการเคลื่อนไหวของเขาด้วยเสียงขลุ่ยของมู่หว่านชิว ฉินเฉากำหมัดและต่อยคางตัวเองทันทีผัวะ!ถึงแม้จะไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไร แต่มันคือความอัปยศครั้งใหญ่!น˺าตาหยดออกมาจากหางตาของมู่หว่านชิวด้วยความสุข ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นประมุขของนิกายหลัวซา แต่ก็ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของขลุ่ยเร
