้องอยู่กับที่ ออกไปรบกวนด้านนอกไม่ได้ หากไม่ใช่เพราะมีค่ายกลฮวงจุ้ยอยู่ล่ะก็ แม่นางเจินผู้นั้นคงจะรีบออกไปข้างนอก จนคนในหมู่บ้านต้องนองเลือดแล้ว”“ค่ายกลฮวงจุ้ย?”เมื่อฉินเฉาได้ยินดังนั้น เขาก็มองไปรอบ ๆ อย่างอดไม่ได้เขาไม่ได้สนใจสิ่งนี้มาก่อนเลยเมื่อพูดถึงฮวงจุ้ยแล้ว เขาก็มีความสามารถในเรื่องนี้อยู่บ้างฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะกระโดดขึ้นไปกลางอากาศ และเหยียบลงบนกระบี่หยินหยางราชันย์มาร เขามองไปทั่วสุสานที่อยู่ใต้ร่างของเขาแต่เขามองแล้วมองอีกก็ไม่เจอร่องรอยใด ๆ“แน่นอนว่าเจ้ามองไม่เห็นมันหรอก”ในเวลานี้หลัวเต๋อกล่าวด้วยความภาคภูมิใจว่า “ฮวงจุ้ยที่เจ้าร˹าเรียนมาเป็นความรู้เพียงผิวเผินเท่านั้น”“โอ้? แล้วผีชราอย่างนายรู้หรือเปล่าล่ะ?”“แน่นอน ข้าคือใคร ข้าคือหลัวเต๋อยังไงล่ะ! เมื่อก่อนข้าเป็นถึงเทพปีศาจผู้ยิ่งใหญ่คนแรกเชียว!”“ใช่ ๆ ๆ นายยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว ทีนี้นายบอกหน่อยได้มั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้น”“ดี ในเมื่อเจ้าถามด้วยความจริงใจ ข้าก็จะเมตตาบอกเจ้า เจ้าเห็นต้นไทรใหญ่ ๆ ห้าต้นรอบ ๆ สุสานนี้หรือเปล่า?”“เห็น…”“อืม ต้นไทรพวกนี้ก็เป็นดวงวิญญาณที่อยู่ในต้นไม้ มันคือกรงขังวิญญาณที่เก่าแก่มาก ต้นไทรทั้งห้าต้นจะคอยดูดซับเอาพลังหยินของผีตนอื่นเข้าไปอย่างต่อเนื่อง ตราบใดที่มีผีอยู่ที่นี่ กรงขังวิญญาณพวกนี้ก็จะอยู่ที่นี่ไปด้วย”“นายหมายความว่าถ้าหากจะกำจัดผีทั้งห้าที่ถูกขังอยู่ ก็จะต้องกำจัดผีทุกตนให้หมดก่อ
