ฟ่าน เธอต้องทํางานหนักแล้ว” ฉินเฉากล่าวเหมือนผู้บังคับบัญชา เขาบอกว่า “เธอช่วยพวกเรา ต่อสู้กับศัตรู ถ้าหากไม่ได้เธอ ศิษยานุศิษย์ของฉันคงจะแย่แน่” “นายควรจะรีบตรวจสอบเรื่องนี้” หลี่ฟ่านฟ่านกลอกตาไปมา แล้วกล่าวว่า “อย่ามาปั่นหัวฉันน่า ศิษ ยานุศิษย์ของนายหลายคนอาจจะต้องตกเป็นเหยื่ออีก” “เสี่ยวไป๋ เรื่องทั้ งหมดนี้มันเกิดอะไรขึ้ น?” ฉินเฉาหันไปมองเสี่ยวไป๋ “เรื่องที่มีศิษยานุศิษย์หลายคนหายตัวไป ทําไมเธอถึงไม่บอกฉัน” “เพราะฉันคิดว่าพวกเขาแอบหนีออกไปเพราะทนความเจ็บปวด จากการฝึกฝนไม่ไหวค่ะ” เสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ฉันไม่คิดว่านิกายเหยียนลั่ วจะเล่นสกปรก” “ดูเหมือนว่าแผลของพวกนิกายเหยียนลั่ วคงจะหายดี ทําให้พวก มันลืมความเจ็บปวดไปแล้ว” ฉินเฉากําหมัดแน่น “ฉันจะไปดูเรื่องที่เกิดขึ้ นสักหน่อย นิกายหลัว ซาจะสูญเสียศิษยานุศิษย์หลายคนไปเฉย ๆ ไม่ได้” “ถ้าเรื่องนี้เผยแพร่ออกไปคงจะไม่ดีต่อนิกายหลัวซาของพวกเรา” โม่หลิงกล่าวเพิมเติมว่า ่ “ถ้าให้คนอื่นรู้ว่าพวกเราไม่สามารถรักษา ชีวิตของศิษยานุศิษย์ผู้มาใหม่ได้ ในอนาคตจะมีใครเข้ามาลงทุนใน นิกายหลัวซาของพวกเรา” “อืม” ฉินเฉาพยักหน้า “เรื่องนี้ให้ฉันเป็นคนจัดการเอง ประมุขอย่างฉัน ต้องมีส่วนร่วมในนิกายบ้าง ฉันจะเป็นเจ้าของร้านที่โบกมือให้พนักงาน ไปตลอดไม่ได้ ฉันเองก็ไม่ได้มาที่นี่มานาน ฉันคิดว่าเธอเองก็คงจะรู้สึก ไม่พอใจ” “ผู้น้อยไม่กล้า!” โม่หลิงรีบคุกเข่าและก
