ดูชื่นชอบมันจึงก้มตัว ลงและยื่นมือเข้าไปหยอกล้อ เสี่ยวเฮยเองก็ไม่กลัว มันแลบลิ้ นเลียฝ่ามือของสาวน้อย ทําให้เธอ ยิ ้ มออกมา “ฉันไม่รู้เหมือนกัน… แต่ดูเหมือนว่าจะต้องไปทางทิศตะวันออก” ฉินเฉาคิดว่าเสี่ยวเฮยจะเดินไปทางทิศตะวันออก “โอ้ ช่วงนี้อย่าไปทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านเลย!” ชายชรารีบเอ่ยห้าม “ทิศตะวันออกของหมู่บ้าน? ทิศตะวันออกของหมู่บ้านมีอะไร?” ทันทีที่พูดถึงทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ใบหน้าของชาวบ้านใน หมู่บ้านก็พลันเปลี่ยนสี สาวน้อยเองก็ไม่คิดจะเล่นกับเสี่ยวเฮยอีกต่อไป เธอขยับไปหดตัว อยู่กับชายชรา “พ่อหนุ่มมาจากข้างนอกคงจะไม่รู้” สีหน้าของชายชราดูไม่สู้ดีนัก เขากล่าวว่า “ทิศตะวันออกของ หมู่บ้านของพวกเราคือสุสาน หมู่บ้านนี้อยู่มาหลายร้อยปี หากมีใคร ตายก็จะฝังศพเอาไว้ที่นั่ น ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีอะไรหรอก ถึงแม้ว่าจะมี บรรยากาศที่มืดมนบ้างแต่มันก็เป็นสุสาน ถ้าหากมีวิญญาณหยางอยู่ หนาแน่นเกินไป พวกเราก็จะฝังศพของบรรพบุรุษไม่ได้ แต่ช่วงนี้มันมี บางอย่างที่แปลกไป…..” ขณะที่ชายชรากล่าวออกมาเขาก็ตัวสั่ นเทา หน้าผากของเขามี หยดเหงื่อเย็นไหลออกมา “คุณปู่…” สาวน้อยหน้าซีดและกอดแขนชายชราเอาไว้ “เด็กน้อย ไม่ต้องกลัว ความชั่ วร้ายไม่สามารถเอาชนะความดีได้ พวกเราไปกันเถอะ ถึงจะมีผีแต่มันก็ไม่กล้าทําอะไรพวกเราหรอก” ชายชราลูบหัวหลานสาวของเขา “ทําไมล่ะ มีผีหลอกเหรอ?” ฉินเฉาถามด้วยความสงสัย “โอ้ ไม่ได้ม
