จริง ๆ“โรซี่ หรือว่าเธอจะมาอยู่ข้างกายของฉัน”เขาดึงสะโพกของโรซี่เข้ามาแล้วเอ่ยว่า “เธอจะได้ไม่ต้องมีหนึ่งวันที่เหมือนหนึ่งปีไง”“ไม่ได้หรอก…”โรซี่ส่ายหน้า “ถ้าฉันไม่ได้อยู่ในนรก ราชานรกจะต้องรู้ตัวแน่ ถ้าฉันอยู่กับราชานรกแล้วมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นที่นั่น ฉันก็จะสามารถช่วยนายได้”“เธอจะลำบากเกินไปแล้ว… เธอจะไม่ได้เจอฉันไปอีกหลายร้อยปีเลยนะ”“จะเป็นอะไรไปล่ะ…..”โรซี่ถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์ “ไม่ว่ายังไงปีศาจชั้นสูงก็มีชีวิตที่ไม่มีที่สิ้นสุดอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นฉันไม่ได้อยู่แต่ในนรกตลอดสักหน่อยฉันเองก็ขึ้นมาอยู่ด้านบนบ้างในบางครั้ง ท้ายที่สุดแล้วฉันก็ไม่ได้ทำสัญญากับนายแค่คนเดียว”โรซี่ยิ้มอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง“เธอทำสัญญากับคนอื่น… เธอได้ทำตัวเหลวไหลแบบนี้ด้วยหรือเปล่า?”ฉินเฉารู้สึกหึงหวงขึ้นมานิดหน่อย“นายเดาว่ายังไงล่ะ?”โรซี่เลียริมฝีปากสีแดงสดของเธอ แววตาของเธอเผยแววยั่วเย้า“ฉันเดาไม่ถูกหรอก ฉันโง่…”ฉินเฉากล่าวออกมาอย่างเอาแต่ใจ “แต่ฉันไม่อนุญาต”“โอ้! ไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน!”โรซี่ค่อนข้างรู้สึกมีความสุข เธอผลักฉินเฉาเบา ๆ “ยิ่งไปกว่านั้นคนอื่น ๆ ยุ่งยากอย่างนายที่ไหน…..”“หืม?”ฉินเฉาอดถามออกมาไม่ได้ “เธอทำสัญญากับคนอื่นยังไง?”“นี่เป็นความลับทางธุรกิจ…..”โรซี่กัดริมฝีปากไม่บอกฉินเฉา“และความลับทางธุรกิจของเธอก็ถูกพวกเทวทูตขโมยไป”“หึ สิ่งที่มนุษย์นกพวกนั้นคิด พวกเรารู้อยู่แล้ว”โรซี่ยักไหล่ “แต่
