่คนของเขาหรือไง!”เขารู้สึกหดหู่มากขึ้นเรื่อย ๆ และเหวี่ยงกำปั้นไปบนกระจกทันใดนั้นกระจกก็แตกร้าว มือของซูเหยาเริ่มมีเลือดไหลออกมา“แม่งเอ๊ย นังซูเฟยน่าตาย นังซูจีน่าตาย! ตาแก่น่าตาย!”“ข้ารู้สึกถึงความเกลียดชังของเจ้า…”ในตอนนั้นเองซูเหยาก็พบว่าอากาศรอบ ๆ ตัวเขาเริ่มเย็นยะเยือกจู่ ๆ แสงไฟในห้องน˺าก็เริ่มกะพริบ ที่กระจกเริ่มมีไอเย็นเกาะเอาไว้เสียงแหบพร่าดังขึ้นมาข้างหูของเขา“แก แกเป็นใคร?”ซูเหยาผงะ เขาคิดจะวิ่งหนีแต่ก็พบว่าประตูห้องน˺าถูกล็อก
