ม้ว่าเธอจะกำลังครอบครองพลังคชสารปีศาจเก้าเร้นลับ เธอก็ยังสามารถใช้พลังของแมงมุมพิษเก้าเร้นลับในการเคลื่อนไหวชั่วพริบตา“เจ้าหนีไปไหนไม่พ้นหรอก!”อูมาหันไปพร้อมกับปลดปล่อยลำแสงสีเงินในมือที่ก่อตัวขึ้นมาเป็นหอกเล่มหนึ่ง ก่อนจะขว้างมันเข้าใส่ร่างของซูจีแต่ร่างของซูจีกลับหายไปอีกครั้ง และปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของเขา“สันตะปาปาบัดซบ รู้แค่วิธีหนีหรือไง?”เอลโมตะโกนออกมาจากทางด้านข้าง “เจ้าคิดจะต่อสู้ซึ่ง ๆ หน้าบ้างมั้ย!”“ขอโทษที”ซูจียักไหล่ “วันนี้คนที่จะต่อสู้กับพวกแกไม่ใช่ฉันหรอก”ในขณะที่เธอพูดออกมานั้น บริกรคนหนึ่งที่กำลังล้อมอสิดี้เอาไว้ตรงมุมห้องก็ถือถาดอาหารเดินเข้ามาในหมู่ฝูงชน“ขอเชิญทุกท่านมาเพลิดเพลินไปกับอาหารมื้อสุดท้ายของค˹าคืนนี้ไปด้วยกัน”บริกรคนนั้นถือถาดอาหารและปิดฝาด้านบนเอาไว้ ทำให้ทุกคนเกิดความสงสัยว่ามีอะไรอยู่ด้านใน“ข้างในนั้นมีอะไร…..”ราศีมีนจับตามองถาดอาหารนั้น“นายโง่หรือไง จะไปสนใจถาดอาหารนั่นทำไม! บริกรคนนี้คือคนของพวกเราหรือเปล่า?”เอลโมขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “มันคือสายลับของวิหารแห่งความมืด!”ในขณะที่กำลังพูดอยู่นั้น บริกรก็เปิดฝาออกมาเผยให้เห็นปืนพกสีดำอยู่ด้านในเขาถือปืนกระบอกนั้นเอาไว้ และมองอูมาที่กำลังยืนอยู่บนโต๊ะอาหาร“มาเลย คุณเทวทูต ยกมือขึ้นซะ”บริกรคนนั้นพูดด้วยความเกียจคร้าน“เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไง?”อูมาหันกลับมามองบริกรราวกับเป็นสมบัติ “คิดจะใช้ปืนของเจ้ามาเผช
