ิญหน้ากับเทวทูตที่ยิ่งใหญ่งั้นเหรอ สุนัขของวิหารแห่งความมืดสมองทึบไปแล้วสินะ?”ปัง!บริกรคนนั้นไม่พูดอะไรออกมาให้มากความ เขาขยับมือไปหาเทวทูตที่อยู่ใกล้ ๆ แล้วลั่นไกปืนทันทีลูกกระสุนสีเงินที่ห่อหุ้มไปด้วยแสงสีดำสลัวถูกยิงออกไป และทำลายศีรษะของเทวทูตตนนั้นทันที“อะไรกัน!”อูมาและเทวทูตทุกตนต่างเบิกตากว้าง แม้แต่คนของสเกลตันเองก็ไม่อยากจะเชื่อใช้ลูกกระสุนปืนอะไรถึงสามารถระเบิดหัวของเทวทูตได้แบบนี้!“ถึงเทวทูตจะไม่กลัวลูกกระสุนปืน แต่ถ้าเป็นลูกกระสุนของฉันล่ะก็ หึ ๆ …”บริกรพูดออกมาจากเกียจคร้านอูมามองหน้าชายคนนั้นก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถามออกมา“เจ้าเป็นใครกันแน่!”“ชื่อของฉัน… แกน่าจะรู้อยู่แล้ว”ใบหน้าของบริกรคนนั้นแปรเปลี่ยนไป ทำให้ทุกคนมองร่างของชายคนนั้นอย่างตื่นตะลึงทันที“ฉินเฉา… แก แกมาจริง ๆ!”เอลโมกลืนน˺าลาย“แน่นอน”ฉินเฉาเป่าปากกระบอกปืน “ผู้หญิงของฉันมางานเลี้ยงอาหารค˹าทั้งที แล้วคนเป็นสามีอย่างฉันจะวางใจปล่อยให้ภรรยามาคนเดียวได้ยังไง แน่นอนว่ายังไงฉันต้องมาด้วยอยู่แล้ว”“บัดซบ…”เอลโมไม่คิดว่าฉินเฉาจะปรากฏตัวออกมาแบบนี้ คนของสเกลตันถูกพวกเขามาแฝงตัวไปแล้ว“ในเมื่อเจ้ามาที่นี่ เจ้าก็จะต้องตายอยู่ที่นี่”อูมาเย้ยหยันก่อนที่จะเหยียดฝ่ามือออกไปทางฉินเฉาแต่ฉินเฉาทำเพียงถือปืนในมือชี้ไปที่อูมา“ดูมือของแกสิ ลูกกระสุนของฉันมันเร็วเอาเรื่องเลยนะ”“เจ้าสังหารเทวทูตได้ยังไง!”อูมายังมีข้อสงสัยอ
