ก ๆ ก่อนที่จะมองงูยักษ์ด้านล่างที่กำลังเปิดดวงตาสีเขียวคู่หนึ่งขึ้นมาจ้องมองเจ้านี่มันยังไม่ตายอีกเหรอ!งูยักษ์มุดตัวลงไปก่อนที่จะใช้หางของมันกระแทกลงไปกับโคลนในหนองน˺าไม่หยุด“อิงเทียน ส่งลูกสาวตัวน้อยสุดที่รักของเจ้ามาซะ นั่นเป็นทางเลือกเดียวสำหรับเจ้า”“ถ้าแกจะทำอะไรกับลูกสาวของฉัน แกก็ต้องจับฉันให้ได้ก่อน”“จับเจ้าให้ได้งั้นเหรอ?”ไปเจ๋อยิ้ม “ราชินีทรงรับสั่งเอาไว้ว่าไม่ให้พวกเราไปรบกวนเจ้าหากข้าจับเจ้าแล้วข้าจะอธิบายต่อองค์ราชินีว่ายังไงล่ะ มันจะเป็นการดีกว่าหากข้าจะจับลูกสาวของเจ้าแล้วใช้นางบังคับให้เจ้าเชื่อฟัง เมื่อเป็นเช่นนั้นองค์ราชินีจะต้องไม่ตำหนิพวกเราอย่างแน่นอน”“เหลี่ยมจัดซะจริง”ฉินเฉากำหมัดแน่น และรู้สึกว่าเขาคุ้นเคยกับไป๋เจ๋อเป็นพิเศษ “ฉันว่าฉันเคยเห็นแกที่ไหนมาก่อนนะ?”“ภูมิปัญญาของข้ามีอยู่ทั่วทุกที่”ไป๋เจ๋อคิดในใจ แน่นอนว่าเจ้าจะต้องคุ้นเคยกับข้าเป็นอย่างดีเพราะข้าปรากฏตัวอยู่ข้างกายเจ้าแทบจะทุกวันเลยล่ะ หึ ๆ …“นั่นคือคำตอบงั้นเหรอ”ฉินเฉาขี้เกียจเกินกว่าจะจัดการกับไป๋เจ๋อแต่ก็ต้องระวังเขาเอาไว้ในขณะเดียวกันเขาก็ต้องจับตามองงูจำแลงกายและคิดหาวิธีรับมือกับมันไปด้วยในโลกนี้มีร่างที่ฆ่าไม่ตายอยู่จริง ๆ เหรอ?“นายท่านอย่าไปไขว้เขวกับคำพูดของไป๋เจ๋อ”อาหลีกล่าวเตือนฉินเฉาว่า “ว่ากันว่าอสูรโบราณไม่มีวันตาย แต่ถึงแม้จะเป็นงูจำแลงกายก็ยังต้องมีจุดอ่อน”“งั้นก่อนอื่นเราต้องลองหาดู
