ก่อน เราอาจจะพบจุดอ่อนของมันในตอนที่กำลังต่อสู้กันก็ได้”ฉินเฉากล่าวก่อนที่เขาจะกระโจนเข้าไปหาร่างอันใหญ่โตของงูจำแลงกายพลังสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับที่เขากำลังครอบครองนั้นทำให้การเคลื่อนไหวของฉินเฉามีความคล่องตัวขึ้นมากกรงเล็บของเขาพุ่งเข้าไปคว้าลำคอของงูยักษ์เอาไว้ แต่เขากลับรู้สึกว่ากำลังจับโคลนตม และพลังของเขาทำอะไรมันไม่ได้เลย“ฮี่ ๆ …”งูจำแลงกายยิ้มออกมา สีหน้าแปลก ๆ ปรากฏอยู่บนใบหน้าขนาดมหึมานั้นคอของมันเริ่มกลายเป็นโคลน จากนั้นรูปปั้นดินเหนียวจำนวนมากก็โผล่ออกมาจากคอของมันและพุ่งเข้ามาจับฉินเฉา“เชี่ย สกปรก!”เมื่อต้องสัมผัสกับสิ่งที่อ่อนนุ่มพวกนี้ฉินเฉาก็รู้สึกไม่ดีเขาพยายามดิ้นรนอยู่หลายครั้ง กรงเล็บของเขาฉีกกราชากร่างพวกนี้แต่ก็จับออกมาได้แค่เพียงดินสกปรกก้อนใหญ่ เขาไม่สามารถทำลายพวกมันได้เลย“หึ ๆ รูปปั้นดินเหล่านี้ไม่ถูกทำลายได้ง่าย ๆ หรอก”ไป๋เจ๋อยิ้ม “เจ้าค่อย ๆ เล่นกับพวกมันไปก็แล้วกัน ข้าจะพาตัวลูกสาวของเจ้าไป”เมื่อพูดจบเขาก็เดินไปหาฉินอิง“บังอาจ!”ฉินเฉาคำรามออกมา ไอเย็นเฉียบแผ่ออกมาจากร่างกายและแช่แข็งรูปปั้นดิน จากนั้นพวกมันก็แตกกระจายออกเป็นชิ้น ๆเขาพุ่งเข้าไปและเอื้อมมือไปหาไป๋เจ๋อเปรี้ยง!สายฟ้าฟาดใส่ร่างของไป๋เจ๋อทันทีถึงแม้พลังของสายฟ้าฟาดนั้นจะไม่รุนแรงแต่ก็ทำให้ไป๋เจ๋อตกใจได้“เจ้ายังมีพลังสายฟ้าฟาดด้วยหรือนี่ น่าสนใจ น่าสนใจจริง ๆ”“แกหยุดอยู่ตรงนี้ไปก่อน! ถ้าฉันจัดกา
