ฉันจะเล่นกับแกเอง!”ปราณแห่งความวุ่นวายภายในร่างกายของฉินเฉาเริ่มที่จะโคจรด้วยความปั่นป่วนแสงสีทองที่แผ่ออกมาจาง ๆ ปรากฏออกมาจากมือทั้งสองข้างของเขา“หยุด!”เมื่อคลื่นยักษ์ซัดเข้ามาอยู่ด้านหน้า ฉินเฉาก็คุกเข่าลงไปพร้อมทั้งเอามือทั้งสองข้างสัมผัสลงไปกับพื้นตรงหน้าของฉินเฉาปรากฏลำแสงสีน˺าเงินที่แผ่ขยายออกไปด้วยความรวดเร็วชั้นบนของหนองน˺าแห่งนี้จับตัวกันกลายเป็นน˺าแข็งทันทีทั่วทั้งตรอก ไม่ว่าจะเป็นกำแพงหรือบ้านเรือน ทุกอย่างล้วนถูกปกคลุมไปด้วยน˺าแข็งสีเงินขาวแม้แต่คลื่นยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าก็จับตัวเป็นชั้นน˺าแข็งไปด้วย และในไม่ช้ามันก็กลายเป็นภูเขาน˺าแข็งขนาดเล็กอยู่ด้านหน้าของฉินเฉาและด้วยวิธีนี้ ฉินเฉาจึงสามารถหยุดการโจมตีของคลื่นยักษ์ที่กำลังจะซัดลงมาได้“ทำได้ดีมาก”รอยยิ้มบนมุมปากของไป๋เจ๋อบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงสามารถรักษาใบหน้าที่ยิ้มแย้มนั้นได้อยู่ “ควรค่าที่จะได้รับคำชม”“ถึงเวลาตายของแกแล้ว”นับว่าโชคดีที่ฉินเฉาเกิดมาพร้อมกับกายาปีศาจ หลังจากที่ใช้พลังลมปราณไปจำนวนมหาศาลขนาดนั้น ร่างกายของเขาก็ยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต เขาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก และจากนั้นในมือของเขาก็พลันปรากฏดาบเพลิงที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งมันมีความยาวมากกว่าสิบเมตรจากนั้นเขาก็กระโดดขึ้นไปฟันร่างของงูยักษ์ที่กลายเป็นน˺าแข็งตูม!งูยักษ์ไม่หลบไปไหน ร่างของมันถูกดาบเพลิงฟันจนขาดออกเป็นสองท่อน ชั้นน˺าแข็
