งรอบ ๆ เริ่มละลายงูที่โดนฟันขาดเป็นสองท่อนกลายเป็นของเหลว และร่างของมันก็กำลังจะฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ในชั่วพริบตา“อย่าหวังว่าจะได้ฟื้นฟู!”ง้าวสายฟ้าฟาดปรากฏขึ้นในมือของฉินเฉา เขากระโดดขึ้นสูงอีกครั้งก่อนที่จะอยู่เหนือร่างที่กลายเป็นของเหลวของงูยักษ์ และใช้ง้าวสายฟ้าฟาดฟันไปยังร่างของมันเปรี้ยง!เสียงของสายฟ้าดังสนั่นไปทั่ว และพุ่งเข้าไปตามร่างที่กลายเป็นของเหลวนั้นฉินเฉาเสียบง้าวสายฟ้าฟาดลงไปบนพื้น นั่นทำให้สายฟ้าห่อหุ้มไปทั่วทั้งลำตัวของงูยักษ์ มันส่งเสียงแผ่ว ๆ ก่อนที่กลิ่นไหม้จะค่อย ๆ โชยออกมา“บัดซบ!”เมื่อเห็นว่างูไม่สามารถร้องขอความตายได้ ไป๋เจ๋อก็เป็นกังวลขึ้นมาทันทีเขาถือคัมภีร์ในมือ จากนั้นมืออีกข้างก็เขียนคาถาลงไปบนอากาศด้านหน้าของเขา“รับบัญชา! ถอดถอน!”เมื่อเขาเขียนคาถานั้นเสร็จก็ตะโกนออกมาและชี้นิ้วไปยังฉินเฉาราวกับฉินเฉาควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาขยับไปดึงง้าวสายฟ้าฟาดแล้วปล่อยให้งูตัวนั้นได้หนีไปแต่การโจมตีครั้งนี้ทำให้งูบาดเจ็บสาหัส มันเปลี่ยนรูปลักษณ์กลับไปสู่ร่างมนุษย์ ทั่วทั้งร่างกายสั่นเทา ผิวหนังถูกเผาจนกลายเป็นสีดำไหม้และมีควันลอยออกมา“อิงเทียน ข้าต้องยอมรับว่าเจ้ามีความสามารถ”ดวงตาของไป๋เจ๋อเต็มไปด้วยความโกรธแค้น “แต่ข้าต้องบอกเจ้าเอาไว้ว่า อย่ามาจองหองต่อหน้าอสูรโบราณ! รับบัญชา! ทิ่มแทง!”เมื่อพูดจบฉินเฉาก็ควบคุมร่างกายของตัวเองไม่ได้อีกครั้ง เขาลุกขึ้นมาก่อนจะใช้ง้าวสายฟ้า
