ุดนั้นยังคงแข็งแกร่ง แม้ว่าแสงของโลกวัชระจะแผ่วลงไปเล็กน้อย“เร่งมือเข้า เรามีเวลาไม่มากแล้ว!”ไป๋เจ๋อเอ่ยเร่งงูจำแลงกายจึงเริ่มเป็นกังวล เขาอ้าปากปลดปล่อยกระสุนน˺าซึ่งเป็นลำแสงสีฟ้าออกมาทันทีกระสุนน˺าลูกนี้ทรงพลังมาก มันถูกยิงไปยังกำแพงใต้ร่างของฉินอิงก่อนเป็นอันดับแรกจนกำแพงนั้นแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ก่อนที่จะพุ่งตรงไปยังร่างของฉินอิงเพล้ง!ในที่สุดโลกวัชระของฉินอิงก็ไม่สามารถทนรับพลังของกระสุนน˺านี้ได้ มันแตกสลายส่งเสียงดังก้องไปทั่วร่างเล็ก ๆ ของฉินอิงเองก็กระเด็นออกไปด้วยแรงดันจากกระสุนน˺า หากเธอไม่มีร่างวัชระที่อยู่ยงคงกระพันล่ะก็ น่ากลัวว่าร่างของเธอคงจะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ไปด้วยแล้วตูม!ฉินอิงร่วงลงไปบนหลังคาที่อยู่ใกล้ ๆ กัน ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้น˺าตาของเธอไหลออกมาแต่งูจำแลงกายนั้นยังไม่จบ เขาวางแผนที่จะจัดการฉินอิงชายคนนี้อ้าปาก ปลดปล่อยกระสุนน˺าไปยังฉินอิงอีกครั้งกระสุนน˺าที่พุ่งออกไปจะต้องกระแทกเข้าไปยังร่างของฉินอิงในไม่ช้าแต่ในขณะนั้นเอง เงาของร่างร่างหนึ่งก็ร่วงลงมาจากก้อนเมฆ และมาขวางร่างของฉินอิงเอาไว้“ฝ่ามือวัชระ!”ตูม!กระสุนน˺าที่ระเบิดออกมากลายเป็นสายน˺าที่สาดกระเซ็นปริมาณนับไม่ถ้วน ทำให้ดูแล้วสวยงามมากและร่างที่ยื่นมือขวาออกมาขวางกั้นกระสุนน˺านั้นคือชายที่สวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวและเนคไทสีแดง“ไม่ดีแน่ อิงเทียนดันมาถึงเร็วขนาดนี้”ไป๋เจ๋อไม่ได้ตะโกนออกมาด้วยความแปลกใจค