อไป“ถ้าแบบนั้นฉันจะทำให้แกมีตัวตนขึ้นมาเอง”ฉินเฉากล่าวก่อนที่จะเปลี่ยนวิชาอัญเชิญในร่างกาย หน้ากากหายไปจากใบหน้าของเขา และเสื้อคลุมตัวยาวสีดำก็หายไปเช่นเดียวกันเขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว เล็บมือทั้งสองข้างกลายเป็นกรงเล็บที่แหลมคมก่อนที่เขาจะกระโดดลงไปบนหลังคา“กรร!”งูจำแลงกายยืนอยู่เหนือหนองน˺า เขาอ้าปากก่อนที่จะปลดปล่อยกระสุนน˺าใส่ฉินอิงที่อยู่บนหลังคาทันทีงูจำแลงกายคนนี้ไม่ได้ทำอะไรฉินเฉา แต่กลับทำร้ายลูกสาวของเขาแทน“หยุดเดี๋ยวนี้!”ฉินเฉาเหยียดฝ่ามือก่อนจะปลดปล่อยคลื่นแสงสีฟ้าออกมาอย่างรวดเร็วจู่ ๆ หนองน˺าแห่งนี้ก็เริ่มจับตัวเป็นน˺าแข็งทันทีกระสุนน˺าที่งูจำแลงกายเพิ่งจะปลดปล่อยออกไปได้เพียงแค่ครึ่งทาง ก็จับตัวกลายเป็นรูปสลักน˺าแข็งไปเช่นเดียวกันกลายเป็นว่ากระสุนน˺าจากปากของเขาแข็งตัวอยู่ห่างจากเสี่ยวอิงแค่เพียงครึ่งทางเสี่ยวอิงไม่มีท่าทีหวาดกลัวราวกับเธอเชื่อมั่นว่าหากมีพ่อของเธออยู่ ก็จะไม่มีใครมาทำร้ายเธอได้“ฉันขอหยุดมันก่อนก็แล้วกัน!”มือข้างขวาของฉินเฉาถือค้อนน˺าแข็งขนาดใหญ่ เขาหันหน้าไปหางูที่กลายเป็นน˺าแข็งไปแล้วและใช้ค้อนทุบลงไปค้อนน˺าแข็งที่ถูกเหวี่ยงลงมากระทบอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิวตรงเข้าไปทุบรูปปั้นงูจำแลงตนนั้นทันทีฉินเฉายืนอยู่บนหลังคา เขามองคนอีกคนที่กำลังถือคัมภีร์ในมือแล้วเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม“เป็นยังไงบ้างล่ะ? ตอนนี้จะถึงตาแกได้หรือยัง?”“อสูรโบราณไม่ได้ตายกันง่าย ๆ”ไป๋เจ๋อกล
