จัง? แล้วยังเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยงั้นเหรอ?“สวัสดีครับ ผมคือพ่อของฉินอิง ผมมารับเธอกลับบ้าน”ฉินเฉาเดินเข้ามาในโรงเรียนอนุบาลแล้วพูดกับคุณครูด้วยความสุภาพ“เอ๋?”คุณครูสาวคนสวยมองชายตรงหน้าด้วยความตกใจ “คุณ เมื่อกี้คุณไม่ได้มารับฉินอิงไปแล้วเหรอคะ?”“อะไรนะครับ?”ฉินเฉาตกใจและรีบเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว “คุณบอกว่าเมื่อกี้คุณเห็นผมเป็นคนมารับฉินอิงไปแล้วเหรอ?”“ค่ะ… เมื่อกี้ฉันเห็นคุณ แต่คุณสวมเสื้อโค้ตสีดำ…..”คุณครูสาวคิดว่าผู้ชายคนนี้คงจะป่วยเป็นโรคประสาท“แย่แล้ว นี่มันแย่มาก!”ฉินเฉาอุทานออกมาทันที มันจะต้องเป็นใครสักคนที่ปลอมตัวเป็นเขาและพาฉินอิงไปอย่างแน่นอนเขาไม่มีเวลาพอที่จะอธิบายให้คุณครูโรงเรียนอนุบาลฟัง เขารีบวิ่งออกไปขี่จักรยาน ก่อนจะเรียกใช้พลังของสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับให้ไล่ตามกลิ่นของลูกสาวของเขาไปทันทีเสี่ยวอิง ลูกจะต้องไม่เป็นอะไร!……………………“คุณลุง ที่นี่ไม่มีใครอยู่แล้ว คุณลุงมีเรื่องอะไรจะคุยกับเสี่ยวอิงเหรอคะ”อีกด้านหนึ่ง เสี่ยวอิงเดินตามคนที่เหมือนกับพ่อของเธอราวกับเป็นคนคนเดียวกันมาจนถึงในซอยที่ไม่มีคนอยู่ เสี่ยวอิงปล่อยมือชายคนนั้นแล้วหันมาถามเขาทันที“เสี่ยวอิง ฉันคือปะป๊าของลูกไง ไม่ใช่คุณลุงที่ไหน”ชายคนนั้นคุกเข่าลงก่อนจะลูบหัวของเสี่ยวอิง “ลูกโตขนาดนี้แต่เรียกชื่อผิดอยู่อีกเหรอ”“คุณลุงคะ หนูว่าคุณลุงคงเข้าใจผิดแล้ว”เสี่ยวอิงที่กำลังกินอมยิ้มอยู่ เธอเอียงหัวแล้วพูดอย่างน่ารักว
