อยู่รอบ ๆ ประตูที่ปิดสนิทก็ถูกลูกเตะเปิดออกมา“เชี่ย ผู้ชายคนนี้น่ากลัวจริง ๆ!”“พวกเรารีบวิ่งหนีไปเร็วเข้า!”“จะวิ่งทำไมล่ะ มาดูซะสิ… นี่ไงล่ะ ในที่สุดฉันก็ได้เห็นสักที!”กลุ่มนักเรียนชายผู้มีความปรารถนาอย่างแรงกล้ามองไปรอบห้องเรียนทันทีเหล่าเด็กผู้หญิงในห้องเรียนต่างพากันหวาดกลัวเมื่อพวกเธอต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้พวกเธอพากันหลบอยู่ข้างหลังซูจีราวกับลูกนกแต่ซูจีขมวดคิ้วสีดำของเธอ ก่อนที่จะจ้องไปยังชายที่สวมเสื้อแจกเกตหนัง“คุณเป็นใคร!”“ขอโทษทีที่ต้องมาเจอคุณด้วยวิธีที่หยาบคาย”ชายที่สวมเสื้อแจกเกตหนังถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นใบหน้าของชาวตะวันตก “ผมชื่ออาร์เธอร์”“สเกลตัน!”ซูจีถูกศัตรูจู่โจมอย่างฉับพลัน แต่เธอเชื่อว่าพลังของเธอน่าจะสามารถสังหารนักฆ่าจากสเกลตันได้ ตราบใดที่อีกฝ่ายนั้นไม่ใช่อัศวินเจ็ดบาป หรือเทวทูตที่สมควรตายเหล่านั้นก็ไม่นับว่าเป็นปัญหาอะไรเพียงแต่ว่าเธอกำลังอยู่ท่ามกลางสายตาของนักเรียน มันจึงเป็นเรื่องที่ยากมากที่เธอจะเคลื่อนไหว ผู้ฝึกตนอย่างเธอไม่สามารถแสดงพลังต่อหน้าคนธรรมดาได้“โปรดอย่าเข้าใจผิด”อาร์เธอร์โบกมือของเขา “วันนี้ผมไม่ได้มาเพื่อต่อสู้กับคุณ แต่ผมมาส่งจดหมายให้คุณเท่านั้น”เมื่อพูดดังนั้น เขาก็หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากอกและยื่นให้ซูจีด้วยความเคารพ“หืม?”ซูจีรู้สึกสับสนมาก แต่เธอยังคงมองอีกฝ่ายด้วยความหวาดระแวงเธอยื่นมือออกไปรับกระดาษแผ่นนั้นมาอย่างระมัดระ
