วางบนโต๊ะ เขามองนาฬิกาก่อนจะรีบพูดขึ้นมาว่า“โอ้ เวลาขนาดนี้แล้ว ผมคงจะต้องรีบไปก่อน ผู้จัดการหลี่ วันนี้คุณทำตัวตามสบายได้เลย ผมเลี้ยงคุณเอง หากวันอื่นมีเวลา พวกเราค่อยมาพบกันใหม่อีกครั้งนะครับ”หลังจากนั้นหลิงเฟิงก็ทำราวกับกำลังหลบหนี เขาออกจากห้อง302 ไปแล้วทิ้งหลี่เสวี่ยกับชิซินที่กำลังตะลึงเอาไว้ด้านหลังทั้งสองคนกำลังงุนงง หัวใจของหลิงเฟิงนั้นราวกับกระจกใส ทำไมเขาถึงได้ทำตัวแบบนั้นเมื่อหลิงเฟิงออกมาเขาก็เดินกะเผลกไปที่บันได“นายท่านฉิน ผมทำตามที่คุณต้องการเรียบร้อยแล้วครับ…..”หลิงเฟิงมองชายผู้สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวอยู่ตรงหน้าของเขา ก่อนที่เขาจะก้มตัวลงด้วยความนอบน้อมหากไม่นอบน้อม ดอกเบญจมาศ (รูก้น) นี้คงได้เจ็บปวดอย่างหนักอีกครั้งยิ่งไปกว่านั้นเขายังหวาดกลัวปืนกระบอกนั้นอยู่“ดี ทำได้ดี”ฉินเฉาใส่เนคไทสีแดง ท่อนล่างสวมกางเกงสีดำ นั่นคือการแต่งกายของคนในสมาคมต้าฉินทั่ว ๆ ไปฉินเฉาคาบบุหรี่ในปาก มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกง เขามองคนตรงหน้าก่อนจะกล่าวว่า “อย่าลืมเรื่องการเซ็นสัญญาในวันพรุ่งนี้ซะล่ะ”“ครับ ๆ ผมจะจัดการให้ดีอย่างแน่นอน…..”หลิงเฟิงไม่กล้ามีปากเสียงแม้แต่ครึ่งคำตอนนี้เขากลัวมาก เมื่อวานนี้เขากลับบ้านไปถามลูกชายของเขาเชี่ย แฟนเก่าของหยางฉานฉานคือนายท่านฉิน!ลูกชายของเขาช่างเป็นไอ้อ้วนที่กล้าหาญจริง ๆ กล้าไปแย่งแม้กระทั่งผู้หญิงของนายท่านฉิน!ถึงแม้ว่าในตอนนั้นนายท่านฉินจะยังไม่ม
