กเราได้”“นายคิดว่าฉันไม่ได้ถามหรือไง”ชิซินกัดปากแล้วบอกว่า “แต่ผู้จัดการหลี่บอกว่าเธอจำอะไรไม่ได้เลย เธอดื่มไปเยอะมากและไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น แต่พอเธอตื่นขึ้นมาเธอกลับไม่ได้สวมเสื้อ แถมกระโปรงก็ยังยับยู่ยี่… เธอยังสงสัยเลยว่าเมื่อคืนนี้นายทำอะไรกับเธอ”“เอิ่ม!”ฉินเฉารู้สึกว่าถึงเขากระโดดลงไปในแม่น˺าเหลืองก็ยังชำระล้างเรื่องนี้ให้สะอาดไม่ได้เขาไม่ได้ทำอะไรหลี่เสวี่ยจริง ๆ แต่กับหลงเบลล์และหลี่นา… เขาจับกดพวกเธอไปแล้วกับสองสาวนั้นไม่ต้องพูดถึง ชิซินนั้นมาก่อนและเธอไม่ยินดีที่จะให้หลี่เสวี่ยเข้ามา“ยังไงมันก็ไม่สมควรอยู่ดี”ฉินเฉาปาดเหงื่อเย็น“นี่เธอจะใส่ความฉันงั้นเหรอ?”ชิซินเย้ยหยัน “ถึงแม้ว่านายจะไม่ได้ทำเรื่องแบบนั้นจริง ๆ แต่ยังไงนายก็ไม่มีทางไปส่งผู้จัดการหลี่ถึงเตียงอย่างเสียเปล่าแน่ ๆ นายกล้าพูดหรือเปล่าล่ะว่านายไม่ได้ทำอะไรลงไปเลย?”“จริง ๆ … เอิ่ม…”ตอนแรกฉินเฉากำลังจะสาบาน แต่เมื่อถึงครึ่งประโยคเขาก็ต้องหยุดพูดเขาจูบกับผู้จัดการหลี่…เรื่องนี้นับว่าเขาไม่ได้ทำอะไรเลยไม่ได้…..“เห็นมั้ยล่ะ สีหน้าของนายมันผิดปกติแล้ว นายทำอะไรลงไปใช่มั้ย!”ชิซินอยากจะมองเข้าไปให้ถึงความรู้สึกส่วนลึกที่สุดของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า แต่เธอกลับพบว่าดวงตาของเขานั้นลึกลับเกินไปจนเธอไม่อาจทำความเข้าใจได้เลยอดีตที่ผ่านมาทุกอย่างของฉินเฉาก็เป็นเรื่องลึกลับเหมือนกันจนมาถึงตอนนี้มันกลับยิ่งลึกลับเข้าไปอีกฉินเฉ
