วางอยู่ตรงหน้านาย นายจะไม่กินมันหรือไง?”“นี่…”ฉินเฉาค่อนข้างอึกอัก “อะไรกัน ถึงฉันจะเป็นแบบนี้แต่ฉันก็ไม่คิดจะเอาเปรียบใครนะ”“ใครจะไปเชื่อ!”ชิซินเบ้ปากอีกครั้ง “แต่นาย! ฮึ่ม!”ฉินเฉารีบยกมือซ้ายขึ้นมาทันที “ฉันสาบานต่อฟ้าได้เลยว่าฉันไม่ได้ทำอะไรกับผู้จัดการหลี่จริง ๆ!”“ถ้าให้ฉันเชื่อคำพูดของนาย ฉันก็ไม่ใช่ชิซินแล้ว”ชิซินยังคงสงสัยอยู่“เธอไม่ใช่ชิซิน แต่เป็นปีศาจน้อยที่แสนน่ารักและเซ็กซี่ต่างหากล่ะ”“นายไปไกล ๆ เลย ปากนายได้แตกแน่”ชิซินผลักฉินเฉา “ยังไงเรื่องนี้ฉันก็ต้องขอบใจนาย ถ้านายไม่ออกมา ผู้จัดการหลี่ก็คงไม่ได้ทำโครงการนี้แน่นอน แต่นายทำเพื่อฉันหรือเพื่อผู้จัดการหลี่มากกว่ากันล่ะ?”ถึงแม้ปากของชิซินจะบอกให้ฉินเฉาไปหาหลี่เสวี่ย แต่จริง ๆ แล้วเธอเองก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน“โอ้ เธอหึงนี่นา”ฉินเฉายิ้ม “วันนั้นเธอยังตะโกนบอกให้ฉันไปช่วยหลี่เสวี่ยอยู่เลยแล้ววันนี้เธอจะมาหึงได้ยังไงกันล่ะ”“ใช่ ฉันเป็นคนบอกเองว่าให้นายไปช่วย แต่ฉันไม่ได้บอกให้นายไปช่วยบนเตียง”วันนี้ชิซินไม่ได้กลอกตาใส่เขามากนัก แต่ในยามที่เธอกลอกตาก็ยังดูดีและทำให้ฉินเฉามีความสุขมาก เขาจึงอดหยอกล้อชิซินไม่ได้“เอ่อ โทษทีนะ ฉันแค่ไปส่งเธอบนเตียง ไม่ได้ทำอะไรเลยทั้งนั้น!”“อืม โทษที… ฉันคิดว่าจะตัดความสัมพันธ์แล้วหนีไปซะอีก!”“เธอคิดมากไปแล้ว”ฉินเฉายักไหล่“ถ้าเธอไม่เชื่อก็ไปถามผู้จัดการหลี่ดูสิ เธอสามารถยืนยันความบริสุทธิ์ใจของพว
