ญ่ดีอยู่แล้วแต่ชางลั่วอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองนี่เป็นลูกปืนใหญ่จริง ๆนอกจากเรื่องทำอาหารแล้ว หลี่นาไปชอบเขาได้ยังไงยิ่งไปกว่านั้นเขากลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ได้ยังไง…..บางทีอาจจะเป็นเพราะหัวใจที่เกลียดชังแม่ของตัวเอง ชางลั่วจึงเริ่มเกลียดฉินเฉาไปด้วย“เธอกินไปก่อนเลย พี่ไปรับโทรศัพท์ก่อน”ฉินเฉาเห็นว่าหลงเบลล์เป็นคนโทรเข้ามาเขาลุกขึ้นยืนทันที และเดินไปรับโทรศัพท์ที่ระเบียง“ฮัลโหล คุณหลงมีข่าวอะไรล่ะ?”“ถ้าฉันจะโทรหานาย ฉันต้องมาส่งข่าวเหรอ?”น˺าเสียงของหลงเบลล์ที่ดังออกมาจากสายโทรศัพท์ฟังดูไม่พอใจเล็กน้อย“สำหรับนายท่านฉินแล้วฉันก็คงเป็นแค่เครื่องมือระบายความต้องการสินะ?”“เอ่อ เธอกำลังพูดอะไรอยู่เนี่ย…..”ฉินเฉาค้นพบว่านับวันปากของหลงเบลล์ยิ่งเฉียบคมมากขึ้น จนบางทีเขาเองก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบยังไง“หึ! ฉันรู้ว่าผู้ชายอย่างนายมันเชื่อถือไม่ได้! คราวหลังไม่ต้องมาแตะต้องฉันอีก ไม่ต้องหิวถ้านายยังอิ่มอยู่!”การเปรียบเทียบของหลงเบลล์นับว่าเกินจริงไปเช่นกัน“เบลล์… พวกเราต้องไม่สร้างปัญหาสิ เธอเองก็รู้จักฉันดี… ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงแล้ว”ฉินเฉาค่อนข้างทำอะไรไม่ถูก“ฉันรู้ว่านายเป็นผีนอกใจ”หลงเบลล์ตะคอก “ลืมมันไปเถอะ ฉันไม่ลดตัวไปอยู่ระดับเดียวกับนายแล้ว ฉันโทรมาเพื่อจะบอกว่าเราพบร่องรอยของหลิงเฟิงแล้ว นายอยากจะมีส่วนร่วมมั้ยล่ะ?”“เอาสิ ต้องมีส่วนร่วมอยู่แล้ว”เมื่อฉินเฉาได้ยินคำว่าหลิงเฟิง เขาก็หัวเราะเยาะ
