อยชางลั่วคนนี้ทำให้เธอต้องปวดหัวอยู่เรื่อยเลย“เธอบ้าให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ ฉันจะไปดูว่าในตู้เย็นพอจะมีอะไรให้เรากินบ้างมั้ย”หลี่นากล่าวในขณะที่กำลังใส่กางเกงยีนของเธอ “ไม่รู้ว่าพี่ฉินเฉาทำได้ยังไง คืนเดียวก็แห้งแล้ว…”ถ้าฉินเฉาตื่นขึ้นมาตอนนี้แล้วได้ยินเรื่องนี้เข้าคงจะชั่วร้ายมากแน่นอนอันที่จริงเรื่องที่เขาทำลงไปในคืนเดียวนั้น…หลี่นาดูคุ้นเคยกับห้องห้องนี้มาก เธอเปิดตู้เย็นหาอาหารจนชางลั่วอดพูดขึ้นมาไม่ได้ว่า“ดูเธอสิ อย่างกับแม่บ้านแน่ะ…”“เฮ้ พูดอะไรเหลวไหลอีกแล้วนะ…”หลี่นาหน้าแดง เธอตกใจและอธิบายว่า “เมื่อก่อนตอนที่แม่ของฉันไม่อยู่บ้าน ฉันก็มักจะวิ่งมาหาพี่ฉินเฉาเพื่อมากินข้าวที่นี่…”หลี่นากล่าว เธอเอาขวดนมออกมาจากตู้เย็นก่อนจะโยนให้ช่างลั่ว“เธอดื่มนมไปก่อนนะ”“เฮ้ ดื่มนมตอนท้องว่างมันไม่ดีนะ”ช่างลั่วบ่น“ถ้าไม่ดื่มก็หิวต่อไปเถอะ! สมควรแล้วที่เธอจะหิว!”ในขณะที่หลี่นาพูดอยู่นั้นเธอก็ถอดชุดนอนออกการพัฒนาการของหลี่นาเรียกความสนใจจากช่างลั่ว“เฮ้ นานาน้อยของพวกเราเติบโตขึ้นมาได้ดีเลยนี่นา…”คำพูดของช่างลั่วทำให้หลี่นาหน้าแดงก˹า“ไปให้พ้น พูดจาเหลวไหลไม่เหมาะไม่ควรเลย…”เธอลอบคิดอยู่ในใจ สาวน้อยคนนี้พูดเหมือนกับพี่ฉินเฉาเมื่อคืนไม่มีผิด…“เฮ้ นานาน้อยของพวกเราเติบโตขึ้นมาได้ดีเลยนี่นา…”พี่ฉินเฉาหยอกล้อในระหว่างที่กำลังปลุกเร้าเธอ…พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืน ร่างกายของเธอก็เร่าร้อนขึ้นมาอีกครั้งหลี่
