้นไว้ได้ด้วยความรวดเร็ว โชคดีที่ฉินเฉาฝึกตนมา การเคลื่อนไหวของเขาจึงรวดเร็วมากไม่อย่างนั้นเขาคงต้องจบชีวิตด้วยนมบูดไปแล้ว“นมหมดอายุเนี่ยนะ!”ชางลั่วมองวันที่หมดอายุที่ปรากฏบนฉลากขวดนม มันหมดอายุมาเกินสิบวันแล้ว“หลี่นา ฉันเกลียดเธอ! จบสิ้นแล้ว ฉันดื่มนมหมดอายุเข้าไป ฉันต้องท้องเสียแน่ๆ เลย….”ชางลั่วมองหลี่นาด้วยความโกรธ“ก็ฉันไม่ได้ดูนี่นา…”หลี่นายักไหล่ก่อนจะพูดด้วยความอับอายว่า “ใครจะไปคิดว่าในตู้เย็นของพี่ฉินเฉาจะมีนมหมดอายุล่ะ…ดื่มไปแค่สองอึกคงไม่ถึงชีวิตหรอก…”“เธอไม่ได้เป็นคนดื่มมันเข้าไปนี่!”ชางลั่วโยนขวดนมลงไปในถังขยะ “หลี่นา ฉันเกลียดเธอ! ถ้าฉันตายเพราะยาพิษล่ะก็ ฉันจะกลายเป็นผีแล้วมาคอยหลอกเธอไปตลอดชีวิต!”“ตายเพราะยาพิษอะไรกันล่ะ เธอยังอ้วกใส่ฉันเลย!”ทั้งคู่เริ่มทะเลาะกัน ฉินเฉารู้สึกแปลกใจขึ้นมา ไม่น่าล่ะถึงมีคำที่กล่าวเอาไว้ว่าผู้หญิงก็เหมือนเป็ดพันตัว เขารีบเข้าไปไกล่เกลี่ยทันที“เอาล่ะ ไม่ต้องทะเลาะกันแล้ว พวกเธอหิวกันแล้วใช่มั้ย เดี๋ยวฉันจะทำอาหารให้กินเอง”
