ักเลงมาลวนลามน่ะ! โชคดีที่พี่ฉินเฉาเข้ามาไล่พวกมันออกไป แล้วก็ให้พวกเรามาพักที่ห้องของเขาก่อน”“อย่างกับนิยายแน่ะ!”เมื่อชางลั่วได้ยินหลี่นาพูด เธอก็รู้สึกกลัว “หลังจากนี้คงไปเล่นที่นั่นไม่ได้แล้ว…..”“เหอะ ที่เธอพูดออกมานั่นรู้สึกอายบ้างมั้ย!”“โอ้ ไม่สิ… นี่เธอใส่ชุดนอนของผู้ชายได้ยังไง? ของพี่ฉินเฉาของเธอเหรอ… สวรรค์ เมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น…..”มุกตลกของชางลั่วแทงใจหลี่นาเข้าอย่างจังเธอกรีดร้องก่อนจะผลักชางลั่วทันที แล้วเธอก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาเองชางลั่วที่น่าตาย“เธอตายแน่ ไม่ใช่เพราะเธออ้วกใส่ฉันหรือไง! ฉันไม่มีเสื้อผ้าใส่เลยต้องมาใส่ชุดนอนของพี่ฉินเฉา! ยัยคนสารเลว! หน้าไม่อายจริง ๆ!ฉันไม่ถอดเสื้อผ้าของเธอมาใส่เองก็ดีแค่ไหนแล้ว!”“เอ่อ หลี่นาน้อย ขอโทษนะ…..”ชางลั่วรู้สึกละอายใจ เธอไม่คิดว่าเมื่อวานเธอจะก่อเรื่องเอาไว้ขนาดนี้“อะแฮ่ม คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีกล่ะ!”“ใช่แล้ว… พี่ฉินเฉาของเธอเขาเป็นยังไงล่ะ…..”ชางลั่วอยากรู้ขึ้นมา“ฮิ ๆ ฉันไม่บอกเธอหรอก เดาเอาเองสิ”เมื่อคิดถึงฉินเฉา หลี่นาก็รู้สึกมีความสุขถึงแม้ว่าเมื่อคืนเธอจะบอกเขาว่าเธอจะหาแฟนในมหาวิทยาลัยแต่ในหัวใจของหลี่นาก็ตัดสินใจที่จะเป็นคนรักของพี่ฉินเฉาไปตลอดชีวิต“ไม่บอกก็ไม่ต้องบอก”ชางลั่วเบ้ปาก “เธอไม่รู้หรือไงว่าฉันไม่สนใจผู้ชาย ฉันแค่ต้องการคนที่ดูเหมือนพ่อของฉัน คนที่เป็นผู้ใหญ่ มั่งคง และประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน”“นี่เธอเป็น
