นเฉายื่นมือออกไปบีบจมูกของหลี่นา “พี่โหดร้ายแต่กับศัตรูและคนที่จะมาทำร้ายครอบครัวของพี่เท่านั้น แต่สำหรับเธอแล้ว ยังไงพี่ก็เป็นพี่ฉินเฉาของเธอตลอดไป”จากนั้นเขาก็โบกมือ “หวังหง”“นายท่านฉิน คุณต้องการจะสั่งการอะไรครับ?”เมื่อเห็นว่านายท่านฉินเรียก หวังหงก็รีบเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว“เตรียมรถให้ฉันหน่อย ฉันจะไปส่งน้องสาวของฉันที่บ้าน”“ครับ นายท่านฉินโปรดรอสักครู่”หวังหงออกไปเอารถทันที แต่หลี่นาที่อยู่ข้าง ๆ กล่าวขึ้นมาว่า“พี่ฉินเฉาจะไปส่งพวกเราที่บ้านเหรอ?”“ใช่ ไม่งั้นเธอคงคิดจะอยู่เล่นต่ออีกสักสองชั่วโมง”“ใช่ที่ไหนล่ะ”หลี่นาเห็นชายในชุดสูทสีดำกำลังทำความสะอาดคราบเลือดบนพื้น ก็อดที่จะพูดออกมาด้วยความกลัวไม่ได้ว่า “แต่ฉันบอกแม่เอาไว้แล้วว่าฉันจะนอนกับเพื่อนที่โรงเรียน… ถ้าแม่รู้ว่าฉันโกหก ฉันต้องแย่แน่ ๆ …..”หลี่นาแลบลิ้นใส่ฉินเฉา“โอ้ พี่ลืมเรื่องนี้ไปเลย”ฉินเฉายักไหล่ “แล้วจะทำยังไงล่ะ ในเมื่อเธอไปที่นั่นไม่ได้”“นั่น… พี่ฉินเฉา… หรือพี่จะให้พวกเราสองคนไปพักที่ห้องของพี่ก่อน”หลี่นามองฉินเฉาอย่างน่าสงสาร “พี่คงจะไม่ปล่อยให้ผู้หญิงสองคนนอนอยู่บนถนนหรอกใช่มั้ย”“ได้ที่ไหนล่ะ… พวกเธอเป็นสาวกันแล้ว… ส่วนพี่ก็เป็นคนหนุ่มที่เลือดร้อน มันจะไม่มีเรื่องผิดพลาดเกิดขึ้นง่าย ๆ หรือไง!”ฉินเฉาปฏิเสธด้วยความเด็ดขาด“พี่ฉินเฉา…”น˺าเสียงของหลี่นาที่พูดนั้นราวกับเด็กใจแตก “พี่ก็ไม่ต้องมองฉันสิ… พี่ฉินเฉา พี่ไม่