ทั้งคู่นอนลงบนเตียงที่ชิซินและหลี่เสวี่ยเคยนอนด้วยกัน และจูบกันอย่างดูดดื่มสาวสวยที่อยู่ในสภาพร่างกายเปียกชื้น ทำให้ฉินเฉาจูบเธออย่างรุนแรงด้วยแรงปรารถนาอย่างควบคุมไม่ได้มือของเขาเลื่อนลงไปปลดเข็มขัดของหลี่เสวี่ยโดยไม่รู้ตัวมีคำกล่าวเอาไว้ว่าไวน์คือยาเสน่ห์ หลี่เสวี่ยที่กำลังเมาอยู่นั้นให้ความร่วมมืออย่างกล้าหาญ เธอจูบฉินเฉาอย่างดูดดื่มไม่ยอมผละออกไปไหน“อย่าทิ้งฉันไปอีก…..”ในขณะที่ฉินเฉากำลังปลดเข็มขัดของหลี่เสวี่ยอยู่นั้น เสียงแผ่วเบาของเธอก็เรียกสติของฉินเฉาให้กลับคืนมาเขารู้ตัวว่าอยู่กับหลี่เสวี่ยไม่ได้ เพราะตอนนี้อารมณ์มากมายของเขากำลังพลุ่งพล่านออกมาถึงแม้ว่าหลี่เสวี่ยจะเป็นผู้หญิงที่ดี แต่เพราะเรื่องนี้ฉินเฉาจึงไม่อยากหลอกลวงผู้อื่นฉินเฉาใช้พลังพระสูตรหัวใจเพชรทำสมาธิ เพื่อทำให้ความปรารถนาของเขาสงบลงหลี่เสวี่ยกำลังเมาหากเธอตื่นนอนในวันรุ่งขึ้นและพบว่าทั้งคู่ทำเรื่องแบบนี้ เธอจะต้องไม่กล้าสู้หน้าเขาอย่างแน่นอนฉินเฉาผลักหลี่เสวี่ยออก แล้วยกมือขึ้นมาที่ปากของตัวเอง“หืม… ทำไมล่ะ…..”ใบหน้าของหลี่เสวี่ยแดงสลัว เธอถามฉินเฉา“ไม่มีอะไร… หลี่เสวี่ย คุณเมาแล้ว หลับให้สบายเถอะ นี่ก็ดึกมากแล้วผมต้องไปก่อน”“ฉัน ฉันไม่อยากให้นายไป…..”หลี่เสวี่ยจับมือฉินเฉาเอาไว้ “ฉันอยู่คนเดียวที่นี่ ฉันกลัว…..”ในเวลาปกติเธอมักจะแสร้งทำเป็นกล้าหาญอยู่เสมอ แต่เมื่อเธอเมาเธอก็กล้าที่จะแสดงความรู้สึกที่แท้จริง
