ออกมาเมื่อมองหลี่เสวี่ยที่ตัวสั่นเล็กน้อย ฉินเฉาก็ใจอ่อนเธอเองก็รู้สึกอายเช่นกัน แต่โชคดีที่ไม่ได้ทำเรื่องผิดพลาดไม่อย่างนั้นคงจะต้องเสียใจแน่ ๆ“ผมจะไปสูบบุหรี่…..”ฉินเฉาลูบหัวของเธอและพาเธอกลับไปที่เตียง จากนั้นเขาก็ช่วยเธอถอดเสื้อเชิ้ตที่เปียกชื้นออกไปร่างกายของหลี่เสวี่ยนั้นเรียบเนียนและขาวเป็นประกายเหมือนหิมะ ฉินเฉาใจเต้นอย่างบ้าคลั่งรีบท่องพระสูตรหัวใจเพชรเพื่อกำจัดความคิดไม่ดีให้ออกไปจากหัวเขาคิดว่าเขาต้องแอบดูเพื่อเป็นกำไร เมื่อเห็นร่างของสาวงามที่เปลือยท่อนบนเช่นนี้เขาเกือบจะยอมแพ้ แต่ก็ยังสามารถทนได้เขาให้หลี่เสวี่ยนอนลงบนเตียงก่อนจะห่มผ้าให้เธอ“อย่าไปเลย…”หลี่เสวี่ยยื่นแขนขาวราวหิมะออกมาจากผ้าห่มและคว้าตัวฉินเฉาเอาไว้ “ฉัน ฉันกลัว…..”“ทุกอย่างจะดีเอง…..”ฉินเฉายื่นมือออกมากดที่หน้าผากของหลี่เสวี่ยเบา ๆความอบอุ่นของพลังพุทธะห่อหุ้มร่างกายของหลี่เสวี่ยเอาไว้อย่างรวดเร็ว และความง่วงนอนก็เพิ่มขึ้นมาด้วยเช่นเดียวกัน หลี่เสวี่ยจึงเริ่มผล็อยหลับไปอย่างสงบแต่กลับไม่ปล่อยมือที่จับมือของฉินเฉาเอาไว้“นอนหลับฝันดี….”ฉินเฉาค่อย ๆ จับมือของเธอให้กลับเข้าไปในผ้าห่ม จากนั้นเขาก็มองรูปร่างหน้าตาที่งดงามของหลี่เสวี่ยอย่างสงบและจูบที่หน้าผากของเธอหลังจากนั้นฉินเฉาก็ไม่ได้กลับมา เขาหันหลังเดินออกไปจากสำนักงานแต่เขาไม่รู้ว่าหลังจากที่เขาเดินจากไปแล้วนั้น ดวงตาที่ปิดสนิทของหลี่เสวี่ยที่กำลังนอน
