ยึดบาร์กลับคืนมาแต่เธอไม่ได้คิดจะเปิดบาร์เกย์อีกครั้ง เธอยังคงทำธุรกิจบาร์ต่อไปเหมือนในอดีตโดยใช้ชื่อว่าบาร์เย่เหม่ยเหริน มีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าบาร์นี้เปลี่ยนเจ้าของแล้วฉินเฉาเดินออกมาจากความมืดมิด ที่ทางเข้าบาร์มีชายสองคนในชุดสูทสีดำ ผูกเนกไทสีแดงคอยคุ้มกันอยู่ พวกเขาเป็นสมาชิกในสมาคมต้าฉินเมื่อเห็นฉินเฉา ทั้งคู่ก็กะพริบตาและรีบโค้งคำนับฉินเฉาด้วยความเคารพ“นายท่านฉิน!”“อืม”ฉินเฉาพยักหน้าเล็กน้อย ด้วยสถานะของเขาเมื่ออยู่ที่นี่ทำให้เขาต้องรักษาท่าทีโดยธรรมชาติ“นายท่านฉินต้องการให้พวกเราบอกคุณหนูหลงมั้ยครับ?”น้องชายที่ชาญฉลาดเอ่ยถาม“ไม่ต้อง เธอรู้แล้วว่าฉันจะมา ฉันจะขึ้นไปหาเธอข้างบน”ฉินเฉากล่าวก่อนเดินเข้าไปในบาร์เย่เหม่ยเหรินถึงแม้ว่าด้านนอกจะเป็นค˹าคืนที่เงียบสงบ แต่เมื่อเข้ามาด้านในบาร์เย่เหม่ยเหรินแล้ว เสียงเพลงก็ดังกระหึ่มไปทั่วทุกที่ มีวัยรุ่นทั้งชายและหญิงที่กำลังสนุกกันอยู่เมื่อเห็นพวกเขา ฉินเฉาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงตัวเองตอนเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยมาแรก ๆ เพื่อนของเขาดึงเขาออกมากระโดดโลดเต้นอยู่ทั้งคืน และอยากจะทำความรู้จักกับสาว ๆ สวย ๆในตอนนั้นเขายังเป็นเด็กไม่ได้ความจริง ๆ“นายท่านฉิน!”เมื่อเหล่าน้องชายในบาร์เห็นฉินเฉาก็เดินเข้ามากล่าวทักทายฉินเฉาพยักหน้าให้พวกเขา จากนั้นเขาก็ขึ้นไปบนชั้นสองเพื่อไปหาหลงเบลล์ที่สำนักงานโดยไม่ปรึกษาใครทางเข้าสำนักงานก็มีน้องชายสองคนย
