ืนอยู่เช่นกัน พอเห็นฉินเฉาพวกเขาก็ให้เขาเข้าไปด้วยความเคารพเมื่อเข้าไปในสำนักงาน ฉินเฉาก็พบหลงเบลล์นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน เท้าทั้งสองข้างยกขึ้นมาพาดเอาไว้บนโต๊ะวันนี้หลงเบลล์ก็ยังคงสวมกางเกงยีนรัดรูปเหมือนเดิมตามปกติ ในมือของเธอถือขวดไวน์จักรพรรดิเอาไว้ มืออีกข้างถือแก้วไวน์และกำลังรินไวน์ต่างประเทศลงไปในแก้วนั้น“ถือเป็นเกียรติที่นายท่านฉินมาเยี่ยมผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ไม่ได้พบกันนาน”หลงเบลล์เงยหน้าขึ้นมองฉินเฉาที่เดินเข้ามา กลิ่นอายของความขมขื่นที่ซ่อนอยู่ห่อหุ้มฉินเฉาเอาไว้ทันที“แหะๆ …..”ฉินเฉายิ้มออกมาอย่างงุ่มง่าม“ปิดประตูสิ ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายท่านฉินเยอะแยะเลย”หลงเบลล์กล่าว“ใช่ ๆ …..”ฉินเฉารีบปิดประตูอย่างรวดเร็วเมื่อเขาหันกลับมาก็เห็นหลงเบลล์ลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ และถือไวน์แดงมาอยู่ตรงหน้าเขา“ไม่ทราบว่านายท่านฉินผู้ยิ่งใหญ่มีเรื่องอะไร ถึงได้มาหาผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ตอนกลางคืน?”หลงเบลล์รินไวน์ลงในแก้วที่อยู่ในมือของฉินเฉา “หรือเพราะว่ากำลังหงุดหงิดกับความรักในตอนนี้เลยคิดถึงรักเก่า ๆ ขึ้นมา นายท่านฉินไม่ควรจะขาดความสุขใช่มั้ย?”“เอ่อ นี่…”เมื่อได้ยินหลงเบลล์พูดเช่นนี้ฉินเฉาก็รู้สึกอึดอัดใจ“หลงเบลล์ มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด…..”ฉินเฉาไม่รู้ว่าควรจะอธิบายยังไง“เฮ้ นายท่านฉินไม่จำเป็นต้องมาอธิบายกับเด็กผู้หญิงคนนี้หรอกฉันเป็นแค่นางสนมตัวเล็ก ๆ ในฮาเร็มของนาย บางทีอาจจะเป็นวันที่นายท่า
