นฉินมีความสุขแล้วนึกถึงฉันเป็นการส่วนตัวก็ได้ ฉันรู้ตัวดี”“ความไม่พอใจนี้ไม่น้อยเลย… ทำไมล่ะ เธออิจฉาหรือไง?”ฉินเฉามองหลงเบลล์แล้วยิ้มออกมา ก่อนจะยกไวน์ในแก้วขึ้นมาดื่ม“นายคิดมากไปแล้ว คิดมากไปแล้ว”หลงเบลล์เบ้ปาก “นั่นเป็นความคิดของฉันเมื่อก่อนต่างหากล่ะตอนนี้สาวน้อยคนนี้ทำให้มันง่ายแล้ว ทำไมถึงต้องมาเป็นนางสนมของนายด้วยล่ะ อะแฮ่ม แล้วฉันยังสง่างามมาก ๆ ด้วย ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่ชอบผู้ชาย แต่ฉันชอบสาวงาม! ต่อไปฉันเองก็อยากจะมีฮาเร็มสาวงามสามพันคน แล้วรับโชคเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตทุกวัน!”“เธอเข้าใจแล้ว แต่จะมีฮาเร็มสาวงามสามพันคนเนี่ยนะ!”ฉินเฉาตบหัวหลงเบลล์ “ใจเย็นลงได้แล้ว!”“ไม่! ฉันมีความสามารถพอที่จะเอาชนะนาย!”หลงเบลล์กล่าวยั่วยุฉินเฉา“เฮ้ ฉันล่ะหงุดหงิดจริง ๆ!”ฉินเฉาไม่เชื่อในความแข็งแกร่งนี้ แต่ก็ยังปล่อยให้หลงเบลล์ขึ้นมาขี่คอของตัวเอง!เขาคิดสิ่งนี้ก่อนจะยกตัวของหลงเบลล์ขึ้นมาพาดไว้บนไหล่ของเขา ในขณะเดียวกันก็ฟาดเข้าที่บั้นท้ายโดดเด่นของเธออย่างแรงเพียะ!เสียงฟาดนั้นดังชัดเจนอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ หลงเบลล์รู้สึกเจ็บปวดดวงตาของเธอมีน˺าตารื้นขึ้นมาทันที ก่อนจะเม้มปากด้วยความทรมานอย่างสาหัส “นาย นายตีจริง ๆ”“เธอไม่ให้ฉันเอาชนะเธอนี่!”วันนี้ฉินเฉาผลักหลี่เสวี่ยออกไป เขากินหลี่เสวี่ยไม่ได้ แล้วเขายังกินหลงเบลล์ไม่ได้อีก!ผู้หญิงคนนี้ได้ยั่วยุเขาเข้าแล้ว หนึ่งไม่ทำ สองไม่พัก! ยังไงในสำนักง
