ิต ครั้งนี้เดินเฉียดไหล่ผ่านไปบรรพบุรุษของพวกเราไม่ได้ทำลายมิตรภาพของลำคอ คุณพูดถูกแล้ว”หลี่เสวี่ยรู้สึกตลกกับคำพูดของฉินเฉา“ไปไกล ๆ เลย นายสิที่แยกคอ!”“ใช่แล้ว สาวสวยไม่ได้จะเจอกันได้ง่าย ๆ ผมต้องแยกคอออกมาดูอย่างแน่นอน”“รู้นะว่าจะบอกว่าไม่มี รีบดื่มเร็วเข้า!”หลี่เสวี่ยกลอกตาใส่ฉินเฉา ก่อนจะยกแก้วขึ้นมาดื่มความสามารถในการดื่มของหลี่เสวี่ยเริ่มต้นมาจากสมาคมนักศึกษา และดื่มเพื่อเข้าสังคมจนขึ้นมาเป็นผู้จัดการทีละขั้น ๆ จนมาเป็นเจ้านายใหญ่ในตอนนี้เมิ่นต่าวหลูหนึ่งแก้วลงท้องของเธอไปตรง ๆ เธอยังคงประคองสติเอาไว้ได้ แต่ใบหน้าของเธอนั้นแดงก˹า เธอวางแก้วไวน์ลงแล้วมองฉินเฉาความงดงามของสาวสวยที่อยู่ตรงหน้า ทำให้ฉินเฉาไม่สามารถละสายตาไปได้“เฮ้ ทำไมนายไม่ดื่มล่ะ จะเบี้ยวหรือไง?”หลี่เสวี่ยเห็นว่าฉินเฉาไม่ดื่มไวน์ในแก้ว เธอจึงอดว่าไม่ได้“ดื่ม ดื่ม!”หลังจากที่เมาไปกับความสวย ฉินเฉาก็ได้สติและยกไวน์ในแก้วขึ้นมาดื่มเชี่ย มันร้อนมาก!ทั้งเผ็ดทั้งร้อน สมแล้วที่เป็นไวน์แรงของมองโกเลีย!ไวน์นี้เขายังร้อน แล้วหลี่เสวี่ยกลืนเข้าไปได้ยังไง! กระเพาะเธอเป็นยังไง!นับว่าเป็นฮีโร่ตัวจริง!เมื่อไวน์ขาวเข้าไปในกระเพาะของฉินเฉา เขาก็รู้สึกว่ากระเพาะของเขากำลังไหม้“ฉันจำได้ว่าครั้งหนึ่งนายเคยเป็นผู้ช่วยของฉัน เรามาดื่มให้กับความทรงจำดี ๆ ในตอนนั้นกันเถอะ”หลี่เสวี่ยกล่าว ก่อนจะหยิบขวดไวน์ขาวมารินให้ฉินเฉาจนเต็ม“เชี่ย