ยเป็นเด็กสาวตัวเล็ก ๆ ก็ทำให้ผู้อื่นปวดหัวได้เป็นพิเศษแต่มันก็แค่นั้นเอง! แม่ม่ายสาวนั้นดีที่สุดอยู่แล้ว“โอเค มาต้มกินกันเถอะ…..”เมื่อหม้อเริ่มเดือดอย่างยากลำบาก ทั้งคู่ก็เริ่มทำสงครามกับหม้อไฟที่อยู่ตรงหน้าหลี่เสวี่ยยุ่งอยู่กับงานมาทั้งวันเธอจึงหิวมาก เธอคีบเนื้อออกมาจากหม้อและรีบกินเข้าไปอย่างดุเดือดถึงแม้ว่าเธอจะกินเร็วแค่ไหน แต่ท่าทางการกินของเธอก็ยังคงสง่างามเธอทำสิ่งเหล่านี้ต่อหน้าฉินเฉาได้โดยไม่อึดอัดใจหลี่เสวี่ยกินไปสักพักหนึ่ง ก่อนที่จะนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้“ใช่แล้ว พวกเรามาดื่มกันมั้ย?”“จะรีบไปไหนล่ะ กินให้เสร็จก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที!”ฉินเฉาเพิ่งกลับมาจากนรก เขาไม่ได้กินหม้อไฟมานานขนาดไหนแล้ว เลยสวาปามเข้าไปอย่างรวดเร็ว เมื่อได้ยินว่าหลี่เสวี่ยอยากดื่มเหล้าจึงรีบกล่าวแนะนำ“ดี ถึงยังไงวันนี้นายก็หลีกเลี่ยงไม่ได้!”“ครับ ๆ ๆ วันนี้ผมจะฟังผู้จัดการหลี่”ฉินเฉาไม่ได้คัดค้านอะไร การดื่มเหล้าสำหรับเขาก็เหมือนกับการดื่มน˺าเปล่า“ดูสีหน้าประธานไม่มีความสุขเลย”“ใช่แล้วล่ะ นี่เป็นครั้งแรกที่ประธานคว้าน˺าเหลว!”กลุ่มเด็กนักศึกษามองพวกฉินเฉาที่กำลังกินอย่างมีความสุข ก่อนจะมองหวังไห่ปินที่สีหน้าดูไม่ดีแล้วก็เริ่มกระซิบกระซาบกัน“อะไรกัน! ไห่ปินไม่ควรมาจะหดหู่สิ เสี่ยวอู่คนนี้จะระบายความโกรธให้นายเอง!”นักศึกษาคนนั้นทุบโต๊ะ “ไปกันเถอะพวกผู้ชาย ไปชนแก้วกันกับฉัน! วันนี้ต้องชนไอ้ลูกโสเภณ
