ษัทไป หลี่เสวี่ยก็ได้ทำความรู้จักกับผู้ชายคนอื่นอยู่หลายคน ทั้งคนที่มาจากตระกูลที่สูงศักดิ์ คนที่ร˹ารวยและมีอำนาจ หรือคนที่มีบ้าน แต่ไม่ว่าจะเป็นคนแบบไหน ในหัวใจของหลี่เสวี่ยนั้นก็ไม่มีใครที่จะเทียบกับฉินเฉาที่ทำให้เธอทั้งชอบและเกลียดได้เลยฉินเฉาเป็นคนที่พิเศษมาก เขาแตกต่างไปจากผู้ชายคนอื่น ๆ เขาเป็นคนหลายใจอย่างโจ่งแจ้ง แต่ในช่วงเวลาสำคัญกลับกลายเป็นคนขี้ขลาด“ฉันอยากกินผักกาดหอม!”หลี่เสวี่ยชี้ไปที่ถาดผักที่อยู่รอบ ๆ และพูดออกมา“โอเค งั้นใส่ผักกาดหอม”ฉินเฉาหยิบผักกาดหอมใส่ลงไปในหม้ออย่างรวดเร็ว“ฉันไม่กินเผ็ด!”หลี่เสวี่ยตะโกนออกมา“งั้นกินหม้อน˺าซุปใสดีกว่า”เพราะฉินเฉาชอบทานเผ็ดมากแต่หลี่เสวี่ยทานไม่ได้ พวกเขาจึงสั่งหม้อแยกน˺าซุป“เอาผักชีด้วย!”“ดี งั้นใส่ผักชี!”“ผักโขม!”“ผักโขม ผักโขม!”“ใบชา!”“…คุณเป็นหมูหรือไง!”ฉินเฉาชี้หม้อของหลี่เสวี่ยที่เต็มไปด้วยผัก “มันล้นไปหมดแล้ว”“ฉันไม่สน! ฉันจะใส่!”ไม่ง่ายเลยกว่าที่หลี่เสวี่ยจะหาโอกาสทำตัวเหมือนเด็กได้ เธอจึงไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไป“เอาล่ะ ใส่ก็ใส่ ดูซิว่าถ้าหม้อของคุณไม่เดือดแล้วมันเสียขึ้นมาคุณจะกินอะไร”“ก็กินหม้อของนายไง”“เชี่ย คุณไม่กินเผ็ดไม่ใช่หรือไง”“เพื่อเติมเต็มกระเพาะ ความเผ็ดไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก”หลี่เสวี่ยหัวเราะออกมาฉินเฉารู้สึกว่าเขาใกล้ตายแล้วในเวลาที่ผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นคนเข้มแข็ง เธอก็เข้มแข็งมากจริง ๆแต่ในเวลาที่เธอกลา
