อยู่ในร้านเป็นจำนวนมาก พวกเขากินดื่มและส่งเสียงดังคุยกันอย่างสนุกสนาน“ยังเด็กกันจริง ๆ”หลี่เสวี่ยถอนหายใจด้วยอารมณ์ “ตอนที่ฉันอยู่มหาวิทยาลัยฉันก็มาที่แบบนี้เหมือนกัน ตอนนั้นฉันอยู่ในสมาคมนักศึกษา พวกเราพากันวิ่งออกไปเลี้ยงฉลองและทุกคนต้องดื่ม คนที่ไม่ดื่มคือคนที่ใจไม่ถึง”“ธรรมเนียมของคนภาคตะวันออกเฉียงเหนือนี่นา”ฉินเฉายักไหล่ “พวกผมก็เหมือนกัน แต่พวกผมอยู่ในสถานีวิทยุ ได้ยินมาว่าคนภาคใต้ดื่มเพื่อชิมรสชาติ แต่คนภาคเหนือต้องดื่มจนหัวทิ่มที่ผมดื่มได้ส่วนใหญ่แล้วก็เพราะถูกฝึกมาในมหาวิทยาลัย”“ดังนั้นก็เลยเข้าใจกันได้”หลี่เสวี่ยยิ้มให้ฉินเฉา ทั้งคู่นั่งกันอยู่ที่มุมห้องและเริ่มสั่งอาหาร“เฮ้ ประธาน นายดูนั่นสิ ตรงนั้นมีสาวสวย!”หลี่เสวี่ยเป็นผู้หญิง เป็นธรรมดาที่ฉินเฉาจะให้สิทธิ์เธอในการสั่งอาหารแต่ท่าที่เธอนั่งดูเมนูอยู่นั้นได้ดึงดูดกลุ่มนักศึกษาที่กำลังกินดื่มกันอยู่นักศึกษาชายคนหนึ่งสะกิดเพื่อนร่วมชั้นที่นั่งข้าง ๆ ก่อนจะพูด“หืม? ไหนล่ะ?”นักศึกษาชายคนที่ถูกเรียกว่าประธานนั้นมีหน้าตาหล่อเหลามากรอบข้างของเขามีนักศึกษาหญิงที่ต้องการจะดื่มกับเขาแต่ก็ถูกเขาปฏิเสธแต่เมื่อเจอหลี่เสวี่ย ดวงตาของนักศึกษาคนนี้ก็เป็นประกาย“เธอสวยมาก แบบที่นายชอบเลยล่ะ”นักศึกษาข้าง ๆ มองหลี่เสวี่ยด้วยสายตาน่าสะพรึงกลัว เขายกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่ม ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งแสงสีเขียววาบ ก่อนจะกล่าวพร้อมรอยยิ้ม“จริงด้วย…..”ป
