ระธานถือแก้วไวน์และแกว่งไปมา “เธอเป็นแบบที่ฉันชอบเลย…..”“ประธาน ดูสิ มีผู้ชายอยู่ข้าง ๆ สาวสวยคนนั้นด้วย”“โอ้ ถ้าผู้เล่นไม่พยายาม ลูกฟุตบอลก็เข้าประตูไม่ได้”ประธานยิ้มออกมา แต่ใบหน้าที่ยิ้มแย้มนั้นกลับดูชั่วร้าย “ยิ่งไปกว่านั้นมีผู้หญิงคนไหนที่หวังไห่ปิน คนนี้ รับมือไม่ได้บ้างล่ะ?”เขากล่าวก่อนจะลุกขึ้นยืนและถือแก้วไวน์เดินเข้าไปหาหลี่เสวี่ย“ดูนั่นสิ ประธานของพวกเรามีเป้าหมายแล้วล่ะ!”“โห โคตรสวยเลย!”“ฮี่ ๆ ประธานเป็นคนโชคดีในความรัก พวกเราก็ต้องเป็นผู้ชมละครที่ดีเหมือน”นักศึกษากลุ่มนั้นตื่นเต้นขึ้นมาทันที“ประธาน เอาเลย!”นักศึกษาหลายคนต่างชูมือขึ้นมายกนิ้วโป้งให้หวังไห่ปินหวังไห่ปินหันกลับไปส่งยิ้มให้พวกเขาอย่างมั่นใจบทสนทนาของกลุ่มนักศึกษาลอยเข้ามาในหูฉินเฉาเสียงดังขนาดนี้คงเป็นเรื่องยากที่จะไม่ให้เขาได้ยิน“ผู้จัดการหลี่ จะมีคนเข้ามาจีบคุณแน่ะ”ฉินเฉาฉีกไก่งวงและพูดขึ้นมาโดยไม่เงยหน้า“หืม?”หลี่เสวี่ยกะพริบตา คิดในใจว่ามีคนมาจีบที่ไหนกันเธอกำลังจะชี้ไปตามเมนู แต่ทันใดนั้นก็มีมือข้างหนึ่งที่ยื่นเข้ามาจากด้านข้าง มาจับมือของหลี่เสวี่ยเอาไว้เบา ๆหลี่เสวี่ยตกใจ เธอดึงมือกลับไปทันที ก่อนจะมองนักศึกษาหนุ่มหน้าตาดีที่อยู่ข้าง ๆ“คุณเป็นใคร? เข้ามาจับมือถือแขนคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง!”หลี่เสวี่ยรู้สึกโกรธขึ้นมาเล็กน้อย“ผมขอโทษจริง ๆ ครับ”หวังไห่ปินมองสาวงามที่อยู่ตรงหน้าเขา เส้นเลือดสูบฉีดเข้าไปใน
