ง ๆฉินเฉาถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์ลิฟต์ค่อย ๆ เลื่อนลงที่ชั้นที่ 11 ชั้นที่ 10 … จนมาถึงชั้นที่ 3 ลิฟต์กลับกระแทกลงอย่างกะทันหันและหยุดไปทันที ไฟในลิฟต์ดับจนด้านในนั้นมืดสนิท“เชี่ย!”ฉินเฉาอ้าปากค้าง “จะไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอ?”“ฉันบอกแล้วไงว่านายมันปากเสีย!”หลี่เสวี่ยกังวลเช่นกัน “ยังดีที่น่าจะเป็นเพราะตึกนี้ตัดไฟไป ลิฟต์ก็เลยไม่ทำงาน! ฉันน่าจะคิดได้ ว่าเมื่อเช้านี้มีประกาศว่าจะตัดไฟทั้งอาคารเพื่อซ่อมแซมไฟฟ้าตอนห้าทุ่ม!”“….. ดีนี่ ผมผิดเองที่ผมดันมาปากเสียในเวลาที่ไม่ถูกต้อง”ฉินเฉายักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ “ผู้จัดการหลี่ที่รัก แล้วคุณจะไม่จบกับผมยังไงดีล่ะ?”ทั้งคู่อยู่แนบชิดกันในลิฟต์ที่มืดสนิท จนหลี่เสวี่ยสามารถรู้สึกได้ถึงลมหายใจของฉินเฉาเธอลุกลี้ลุกลนขึ้นมาทันที“ฉะ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ! นะ นาย เขยิบออกไปเลย อย่าเอาความมืดมาเอาเปรียบฉันนะ!”“เฮ้! คุณพูดว่ายังไงนะ!”ฉินเฉาตะโกนออกมาเพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมทันที “ในสายตาของผู้จัดการหลี่ ฉินเฉาคนนี้เป็นคนโรคจิตหรือไง?”“ฉันไม่รู้หรอกว่านายเป็นคนโรคจิตหรือเปล่า แต่ฉันรู้ว่าครั้งหนึ่งเคยมีใครบางคนวิ่งเข้าไปในห้องน˺าหญิงอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ฉันเลยไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับงานอดิเรกแย่ ๆ ของเขาดี”คำพูดไม่กี่คำของหลี่เสวี่ยทำให้ฉินเฉาไม่รู้จะปฏิเสธยังไงตอนที่เขาเข้าไปในห้องน˺าหญิงเขาถูกชิซินเร่งให้เข้ามาชัด ๆ!ยิ่งไปกว่านั้นเขายังไปช่วยชิซินล้างหน้าด้วย!
